Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

Έλα κοντά μου ... Ntayekta!!!!!

30 Οκτώβριου 2010
Πανάρχαια Ελιά Ancient olive


Πέταξε ένα πουλί κι έφερε ένα φιλί...καλησπέρα Ntayekta !!!

Φωτιά στην οροσειρά Μπέλλες ή Κερκίνη



Έλα κοντά μου δεν είμαι η φωτιά
τις φωτιές τις σβήνουν τα ποτάμια
από Στρυμόνα - Δούναβη μέχρι και Αμαζόνιο
τις πνίγουν οι νεροποντές & οι ξαφνικές καταιγίδες
τις κυνηγούν οι βοριάδες από βορρά
Δεν είμαι δεν είμαι η φωτιά Ntayekta
Έλα κοντά μου δεν είμαι ο άνεμος
τους άνεμους τους κόβουν τα βουνά
το Μπέλλες & τα Κρούσια
τους βουβαίνουν τα λιοπύρια
τους σαρώνουν οι κατακλυσμοί
Δεν είμαι δεν είμαι ο άνεμος
Εγώ δεν είμαι παρά ένας στρατηλάτης
ένας αποσταμένος κατακτητής
που ακούμπησε στη ρίζα μιας ελιάς
ν΄ακούσει το τραγούδι των γρύλων
κι αν θέλεις έλα να τ’ ακούσουμε μαζί!!!!!
Aφιερωμένο σε μια κοπέλα στο Los Angeles, California, United States
που ακούει στο όνομα Ευγενία!!!!!!!

Χρήστος Α. Κατσαρός

Χρήστος Α. Κατσαρός – Ερωτικό κάλεσμα 30-10-2010,Γ.Νταλάρας-Χ&Π Κατσιμίχας


Χρήστος Α. Κατσαρός με θεά την οροσειρά Μπέλλες ή Κερκίνη


Δούναβης Βιέννη Αυστρίας


Πόταμος Στρυμόνας


Πόταμος Αμαζόνιος


Ξαφνική καταρρακτώδη βροχή


Ο έρωτας δεν κρίνεται. Ο έρωτας και η αγάπη καθαγιάζουν ότι βρίσκεται γύρω τους.
Ο ερωτας είναι ένας, χωρίς σύνορα, φραγμούς και αποστάσεις.
Ο έρωτας δεν έχει ούτε μέτρα ούτε σταθμά!

Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

Βίκυ, πρέπει να φτιάξω ένα ποίημα

Χρήστος Α. Κατσαρός Συγγραφέας – Ποιητής, με την πολύ καλή μου προσωπική φίλη διεθνούς φήμης Ποιήτρια από Ζυρίχη Ελβετίας Vicky Kostenas Lagdos , Κυριακή 8 Αύγουστου 2010 στην Πορταριά Πηλίου Μαγνησίας στον διαγωνισμό Παιδοχρώματων ,Ζωγραφικής – Λογοτεχνίας & Ποίησης

28 Οκτώβριου 2010

Πρέπει να φτιάξω ένα ποίημα,
Που να θυμίζει εσένα.
Μέσα σ΄ αυτό
θα πρέπει
να διασωθούν
οι διαστάσεις
που έχεις τώρα
μέσα μου.
Διαβάζοντας το όταν θα λείπεις,
θα πρέπει
να θυμίζει
αν όχι όλα
κάτι
τουλάχιστον
από εσένα.
Το πρόσωπο σου,
ή το κορμί σου.
Η έστω να είναι
σαν να αισθάνεται κανείς
το άρωμα σου.
Η ακόμα – και δεν θα με πειράξει –
τριζάτο στους αρμούς του, να είναι,
σαν τα καινούργια σου παπούτσια.

Χρήστος Α. Κατσαρός Συγγραφέας – Ποιητής .

Αφιερωμένο στην πολύ καλή μου προσωπική φίλη διεθνούς φήμης Ποιήτρια από Ζυρίχη Ελβετίας Vicky Kostenas Lagdos


Εδώ μπορείτε να διττέ στο παγκόσμιο χάρτη την Πορταριά Πηλίου και το κλειστό γυμναστήριο που έγιναν τα παιδοχρώματα 7/8-8-2010 http://maps.google.com/maps?ll=39.394252,22.997088&spn=0.014526,0.027251&t=h&z=15&lci=com.panoramio.all


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Δευτέρα, 25 Οκτωβρίου 2010

28 Οκτωβρίου 1940: To «ΝΑΙ» της Ελλάδας στον πόλεμο

25 Οκτώβριου 2010
Ο Μεταξάς έμεινε στην ιστορία για ένα << Όχι >> που δεν ειπώθηκε ποτέ.





Με τη γαλλική φράση « Alors, c ' est la guerre » που σημαίνει « Πόλεμος λοιπόν »


Συμπληρώνονται 70 χρόνια από τη στιγμή που ο Ι. Μεταξάς είπε το «ΟΧΙ», βάζοντας την Ελλάδα στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο .

Η σημασία του «ΟΧΙ» στην έκβαση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου

Ο Εμμανουέλε Γκράτσι, πρέσβυς της Ιταλίας στην χώρα μας, το 1940, συμπρωταγωνιστής εκείνης της ιστορικής νύχτας της 28ης Οκτωβρίου του 1940 στο βιβλίο του με τίτλο "Η αρχή του τέλους - η επιχείρηση κατά της Ελλάδος", γράφει τα εξής:

Ο Εμμανουέλε Γκράτσι & Ιωάννης Μεταξάς πριν το τελεσίγραφο φωτογραφία


«Η αρχή του τέλους η επιχείρηση κατά της Ελλάδος» Εμ. Γκράτσι (σ.σ. 284-287)




"Δέκα λεπτά πριν από τις 3.00 της νύχτας της 28ης Οκτωβρίου του 1940, ο στρατιωτικός μου ακόλουθος, ο διερμηνέας μου και εγώ, φθάσαμε στην καγκελόπορτα μιάς μικρής οικίας στην Κηφισιά, όπου έμενε ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος. Στον φρουρό της οικίας είπα ότι επιθυμώ να δώ τον Πρωθυπουργό για κάτι πολύ επείγον. Ο φρουρός άρχισε να κτυπά το κουδούνι του εσωτερικού της οικίας, αλλά δεν ελάμβανε καμίαν απάντηση. Διερωτήθηκα εάν ήτο δυνατόν μια πρωθυπουργική κατοικία να μην απαντά αμέσως. Γιατί εγώ είχα εντολή να παραδώσω το τελεσίγραφον στις 3 π.μ. ακριβώς, της 28/10/1940, λόγω Δε της προσπάθειας μου να ακουσθεί το κουδούνι και να ανοίξει η πόρτα, η ώρα είχε ήδη φθάσει 3.00. Επιτέλους το κουδούνισμα ξύπνησε τον ίδιο τον Μεταξά, που έκαμε την εμφάνισή του σε μια μικρή πλαϊνή πόρτα και αναγνωρίζοντάς με, με άφησε να περάσω. Ο Μεταξάς φορούσε μια μάλλινη ρόμπα, από τον γιακά της οποίας φαινόταν ένα μετριότατο βαμβακερό νυκτικό. Μου έσφιξε το χέρι και με έβαλε να καθίσω σε ένα μικρό φτωχικό σαλόνι του σπιτιού.

Το σαλόνι οικίας Ι.Μεταξά


Μόλις καθίσαμε, και επειδή η ώρα ήταν λίγα λεπτά μετά τις 3, του είπα αμέσως ότι η Κυβέρνησίς μου, μου είχε αναθέσει να το εγχειρίσω προσωπικά ένα κείμενο, που δεν ήτο τίποτε άλλο, παρά το τελεσίγραφον της Ιταλίας προς την Ελλάδα, με το οποίον η Ιταλική Κυβέρνηση απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση των στρατευμάτων της στον Ελληνικό χώρο, από τις 6 π.μ. της 28/10/1940. Ο Μεταξάς άρχισε να το διαβάζει. Μέσα από τα γυαλιά του, έβλεπα τα μάτια του να βουρκώνουν. Όταν τελείωσε την ανάγνωση με κοίταξε κατά πρόσωπο, και με φωνή λυπημένη αλά σταθερή μου είπε: "Alors c'est la guerre." (Λοιπόν έχουμε πόλεμο)".

Με τη γαλλική φράση « Alors, c ' est la guerre » που σημαίνει « Πόλεμος λοιπόν », ο δικτάτορας Μεταξάς απορρίπτει το Ιταλικό τελεσίγραφο





Στην συνάντηση αυτή, κατά την θυγατέρα του Μεταξά, ακολούθησε και η εξής στιχομυθία που ο Γκράτσι δεν την αναφέρει:

Γκράτσι: Pas necessaire, mon excellence (όχι απαραίτητα εξοχότατε)

Μεταξάς: Non, c'est necessaire (όχι, είναι απαραίτητο)

Και συνεχίζει ο Γκράτσι στο βιβλίο του. "Με συνόδευσε στην έξοδο υπηρεσίας από την οποία είχα μπεί και όταν ήμασταν στο κατώφλι μου είπε: "Vous etes le plus forts" (είσθε οι πιο ισχυροί).

Έξοδος υπηρεσίας οικίας Ι. Μεταξά



Με την σειρά μου δεν ήξερα τι να απαντήσω στα λόγια αυτά και στην βαθιά λύπη που τα δονούσε. Νομίζω δεν υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο, ο οποίος μια τουλάχιστο φορά στην ζωή του, να μην αισθάνθηκε απέχθεια για το επάγγελμά του. Αν στη μακρά σταδιοδρομία μου στην υπηρεσία του κράτους υπήρξε ποτέ μια στιγμή κατά την οποία εμίσησα το δικό μου, μια στιγμή κατά την οποίαν το καθήκον του αξιώματος μου μου φάνηκε σταυρός και όχι μόνο θλιβερός, αλλά και ταπεινωτικός, η στιγμή αυτή ήταν όταν άκουσα εκείνα τα αποκαρδιωμένα λόγια που πρόφερε ο πρεσβύτης εκείνος, που είχε καταναλώσει ολόκληρη τη ζωή του αγωνιζόμενος και υποφέροντας για την χώρα του και που, και κατά την υπέρτατη εκείνη στιγμή, προτιμούσε να διαλέξει για την πατρίδα του το δρόμο της θυσίας και όχι το δρόμο της ατιμώσεως. Υποκλίθηκα μπροστά του με τον βαθύτερο σεβασμό και βγήκα από το σπίτι του".




Ο Emanuele Grazzi, έγραψε στο βιβλίο του για το περιεχόμενο του ιταλικού τελεσιγράφου ότι συνοψιζόταν στα εξής: " Όθεν η Ιταλική Κυβέρνησις κατέληξεν εις την απόφασιν να ζητήση από την Ελληνικήν Κυβέρνησιν - ως εγγύησιν δια την ουδετερότητα της Ελλάδος και ως εγγύησιν δια την ασφάλειαν της Ιταλίας - το δικαίωμα να καταλάβη δια των ενόπλων αυτής δυνάμεων δια την διάρκειαν της σημερινής προς την Αγγλίαν ρήξεως, ωρισμένα στρατηγικά σημεία του ελληνικού εδάφους.

Η Ιταλική κυβέρνησις ζητεί από την Ελληνικήν Κυβέρνησιν όπως μη εναντιωθή εις την κατάληψιν ταύτην και όπως μη παρεμποδίση την ελευθέραν διέλευσιν των στρατευμάτων των προοριζομένων να την πραγματοποιήσωσι. Τα στρατεύματα ταύτα δεν παρουσιάζονται ως εχθροί του ελληνικού λαού και η Ιταλική Κυβέρνησις δεν προτίθεται ποσώς, δια της προσωρινής κατοχής στρατηγικών τινών σημείων, επιβαλλομένης υπό της ανάγκης των περιστάσεων και εχούσης καθαρώς αμυντικόν χαρακτήρα, να θίξη οπωσδήποτε την κυριαρχίαν και την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος.

Η Ιταλική Κυβέρνησις ζητεί από την Ελληνικήν Κυβέρνησιν όπως δώσει αυθωρεί εις τας στρατιωτικάς αρχάς, τας αναγκαίας διαταγάς ίνα η κατοχή αύτη δυνηθή να πραγματοποιηθή κατά ειρηνικόν τρόπον. Εάν τα ιταλικά στρατεύματα ήθελον συναντήσει αντίστασιν, η αντίστασις αυτή θα καμφθή δια των όπλων και η Ελληνική Κυβέρνησις θα έφερε τας ευθύνας αι οποίαι ήθελον προκύψει εκ τούτου".


Ο Μεταξάς έμεινε στην ιστορία για ένα "Όχι" που δεν ειπώθηκε ποτέ. Αλλά εννοήθηκε ποικιλοτρόπως. Ακόμη πιο βροντερό κι από το να είχε ειπωθεί. Έπειτα από λίγες ώρες απηύθυνε διάγγελμα στον ελληνικό λαό:

Διάγγελμα Πρωθυπουργού προς τον Ελληνικόν Λαόν. 28η Οκτωβρίου 1940

"Η στιγμή επέστη που θα αγωνισθώμεν δια την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιμήν της. Μολονότι ετηρήσαμεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία, μη αναγνωρίζουσα εις ημάς το δικαίωμα να ζούμεν ως ελεύθεροι Έλληνες, μου εζήτησε σήμερον την 3 ην πρωινήν την παράδοσιν τμημάτων του εθνικού εδάφους, κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν, και μου ανεκοίνωσεν ότι, προς κατάληψιν αυτών, η κίνησις των στρατευμάτων της θα ήρχιζε την 6 ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτημα αυτό καθ' εαυτό και τον τρόπον με τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν του πολέμου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.

Τώρα θα αποδείξωμεν εάν πράγματι είμεθα άξιοι των προγόνων μας και της ελευθερίας την οποίαν μας εξησφάλισαν οι προπάτορές μας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωμον. Αγωνισθήτε δια την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας και τας ιεράς μας παραδόσεις. Νυν υπέρ πάντων ο αγών".
Ιωάννης Μεταξάς







Διάγγελμα της Α.Μ. του Βασιλέως προς τον Ελληνικόν Λαόν.

28η Οκτωβρίου 1940
Ο Πρόεδρος της Κυβερνήσεως σας ανήγγειλε προ ολίγου υπό ποίους όρους ηναγκάσθημεν να κατέλθωμεν εις πόλεμον κατά της Ιταλίας, επιβουλευθείσης την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος.
Κατα την Μεγάλην αυτήν στιγμήν είμαι βέβαιος ότι κάθε Ελλην και κάθε Ελληνίς θα εκτελέσωσι το καθήκον των μέχρι τέλους και θα φανώσιν αντάξιοι της ενδόξου ημών ιστορίας.
Με πίστη εις τον Θεόν και εις τα πεπρωμένα της φυλής, το Εθνος σύσσωμον και πειθαρχούν ως εις άνθρωπος θα αγωνισθή υπέρ βωμών και εστιών μέχρι τελικής νίκης.
Γεώργιος Β'



Ο Γιώργος Σεφέρης -προιστάμενος της Διεύθυνσης Εξωτερικού Τύπου του Υφυπουργείου Τύπου και Πληροφοριών τότε- έγραφε για τα γεγονότα της 28ης Οκτωβρίου του 1940.

"Δευτέρα 28. Κοιμήθηκα δύο το πρωί, διαβάζοντας Μακρυγιάννη. Στις τρεις και μισή μια φωνή μέσα από το τηλέφωνο με ξύπνησε: "έχουμε πόλεμο". Τίποτε άλλο, ο κόσμος είχε αλλάξει. Η αυγή, που λίγο αργότερα είδα να χαράζει πίσω από τον Υμηττό, ήταν άλλη αυγή: άγνωστη. Περιμένει ακόμη εκεί που την άφησα. Δεν ξέρω πόσο θα περιμένει, αλλά ξέρω πως θα φέρει το μεγάλο μεσημέρι. Ντύθηκα κι έφυγα αμέσως.

Στο Υπουργείο Τύπου δυο-τρεις υπάλληλοι. Ο Γκράτσι είχε δει τον Μεταξά στις τρεις. Του έδωσε μια νότα και του είπε πως στις 6 τα ιταλικά στρατεύματα θα προχωρήσουν. Ο πρόεδρος του αποκρίθηκε πως αυτό ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου, και όταν έφυγε κάλεσε τον πρέσβη της Αγγλίας. Αμέσως μετά τον Νικολούδη στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ο πρόεδρος ήταν μέσα με τον πρέσβη της Τουρκίας.

Στο γραφείο του Μαυρουδή, ο Μελάς έγραφε σπασμωδικά ένα τηλεγράφημα. Ο Μαυρουδής μέσα στο παλτό του σαν ένα μικρό σακούλι. Διάβασα τη νότα του Γκράτσι. Ο Γάφος κι ο Παπαδάκης τηλεφωνούσαν. Καθώς ετοίμαζα το τηλεγράφημα του Αθηναϊκού πρακτορείου, μπήκε ο Τούρκος πρέσβης για να ιδεί τη νότα και σε λίγο ο πρόεδρος με όψη πολύ ζωντανή.

Έπειτα άρχισαν να φτάνουν οι υπουργοί, χλωμοί περισσότερο ή λιγότερο, καθένας κατά την κράση του. Το υπουργικό συμβούλιο κράτησε λίγο. Ο Μεταξάς πήγε αμέσως στο γραφείο του κι έγραψε το διάγγελμα στο λαό . Το πήραμε και γυρίσαμε στο υπουργείο τύπου. Μέσα από τα τζάμια του αυτοκινήτου, η αυγή μ' ένα παράξενο μυστήριο χυμένο στο πρόσωπό της.

Έγραψα μαζί με το Νικολούδη το διάγγελμα του βασιλιά. Καμιά δακτυλογράφος ακόμη. Πήγα σπίτι μια στιγμή και το χτύπησα στη γραφομηχανή μου. Η Μαρώ μου είχε ετοιμάσει καφέ. Γύρισα στο Υπουργείο καθώς σφύριζαν οι σειρήνες. Στη γωνία Κυδαθηναίων μια φτωχή γυναίκα με μια υστερική σύσπαση στο πρόσωπο. Τώρα όλοι μαζεμένοι στα υπόγεια της «Μεγάλης Βρετανίας».

Εις την είσοδον του Υπουργείου Εξωτερικών ο Ιωάννης Μεταξάς συνήντησε τον Υπουργό Κώστα Κοτζιά που είχε ήδη ειδοποιηθή.
«Κυρ Κώστα έχουμε Πόλεμο ...οι Ιταλοί μας τον κήρυξαν ...και να σου πω -ομιλώντας προχωρούσε προς το ιδιαίτερον γραφείον του-
εάν κρατήσουν όπως πιστεύω οι προφυλακές άμυνα 15 ημέρες όσες χρειάζονται δια να συμπληρωθεί η επιστράτευσις και δεν μας ριχτούν αμέσως οι Γερμανοί όπως είναι πιθανόν, μη σου φανεί παράδοξον να ιδής τους Ιταλούς στη Θάλασσα. Και ήρεμος κάθισε εις το γραφείον του και ερρίφθη ο Στρατηγός, ο Διπλωμάτης, ο Ελλην και ο Πρωθυπουργός αμέσως κατά την ιστορικήν φράσιν του «Και τώρα επί τω έργω»

O Ιωάννης Μεταξάς αφού προέβη στην εξιστόρηση της επίδοσης του τελεσιγράφου και στη πολιτικήν της Ελλάδος και της Ιταλίας κατέληξε.

"Αυτή είναι κύριοι συνάδελφοι η όλη εξέλιξης της πολιτικής μας. Ηδη προκειμένου να ζητήσω τας υπογραφάς σας δια τα αναγκαιούντα διατάγματα, σας δηλώ κατά τρόπο σαφή και απόλυτον, ότι οιοσδήποτε εξ ύμων έχει αντίρρησιν επιφύλαξιν ή και άρνησιν να την διατυπώση και να αναπτύξη την άποψίν του ή εν διαφωνία να υποβάλει την παραίτησιν του. Η δε τυχόν παραίτησίς αυτού δεν πρόκειται ουδ' επ' ελάχιστον να δημιουργήση οιανδήποτε παρεξήγησιν εις βάρος του, αφού το θέμα είναι ιστορικώς και εθνικώς τοιούτον, ώστε να επιβάλη την κατ' ελευθέραν γνώμην και συνείδησιν έγκρισιν ή απόρριιψιν των διαταγμάτων."
Ουδεμία διετυπώθη παρ' ουδενός έστω και μικρά επιφύλαξις. Τότε ο Πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς έθεσεν ενώπιον του τα Διατάγματα Γενικής επιστρατεύσεως Κηρύξεως εις Κατάστασιν Πολιορκίας κλπ και είπε.
«Θέτω προς υπογραφήν τα Διατάγματα ταύτα και υπογράφω πρώτος..»
Έλαβε ανα χείρας τον στυλογράφον του, εστάθη επ' όλίγον, τον εναπέθεσεν επί της τραπέζης, έκυψε την κεφαλήν του ως να εσυλλογίζετο, έκαμεν δια της δεξιάς του το σήμα του σταυρού, ανέλαβε εκ νέου τον στυλογράφον και την στιγμήν που ήρχισε να υπογράφη προσέθεσεν με βαθεία συγκίνησιν
«Ο Θεός σώζει την Ελλάδα».
Οι Υπουργοί ένας ένας με βαθειά συγκίνηση υπέγραψαν όμοια.
Στην αίθουσαν του Υπουργικού Συμβουλίου παρόντες ήσαν :



Πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς
και ως
Υπουργός Εξωτερικών, Στρατιωτικών, Ναυτικών, Αεροπορίας, Υπουργός Παιδείας

Υφυπουργός Εξωτερικών, Νικόλαος Μαυρουδής
Υφυπουργός Στρατιωτικών, Νικόλαος Παπαδήμας
Υφυπουργός Ναυτικών, Ιπποκράτης Παπαβασιλείου
Υφυπουργός Παιδείας, Νικόλαος Σπέντζας
Υφυπουργός Τύπου και Τουρισμού, Θεολόγος Νικολούδης
Υφυπουργός Πολιτικού Γραφείου, Κοσμάς Μπούρμπουλης
Υπουργός Δικαιοσύνης, Αγης Ταμπακόπουλος
Υπουργός Οικονομικών, Ανδρέας Αποστολίδης
Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας, Μενέλαος Κυριακόπουλος
Υπουργός Προνοίας και Υγιεινής Αντιλήψεως, Ηλίας Κριμπάς
Υπουργός Εσωτερικών, Ιωάννης Δουρέντης
Υπουργός Εργασίας, Αριστείδης Δημητράτος
Υπουργός Γεωργίας, Γεώργιος Κυριακός
Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, Αμβρόσιος Τζίφος
Υφυπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, Δευκαλίων Ρεδιάδης
Υπουργός Διοικήσεως Πρωτευούσης, Κώστας Κοτζιάς
Υπουργός Εφοδιασμού, Γεώργιος Ζαφειρόπουλος
Υπουργός Σιδηροδρόμων, Γεώργιος Νικολαιδής
Υφυπουργός Δημόσιας Ασφάλειας, Κωνσταντίνος Μανιαδάκης
Υφυπουργός Συναιτερισμών, Μπάμπης Αλιβιζάτος
.



Εφημερίδα Κυβερνήσεως 28 Οκτώβριου 1940



Ο βασιλιάς με ύφος νέου αξιωματικού. Υπόγραψε το διάγγελμά του και φύγαμε. Τηλεφώνησα στο τηλεγραφείο να σταματήσουν τα τηλεγραφήματα και των Γερμανών ανταποκριτών. Οι υπάλληλοι εκεί είναι ακόμη ουδέτεροι. Δεν μπορούν να πιστέψουν τη φωνή μου:-είστε βέβαιος; και των Γερμανών; -Και των Γερμανών είπα. -Τι δικαιολογία να δώσουμε; Δεν έχω καιρό για συζητήσεις: -Πέστε τους πως τώρα είναι χαλασμένα τα σύρματα με το Βερολίνο, κι αν φωνάζουν πολύ στείλτε τους σ' εμένα. . Πήρα και έδωσα το πρώτο πολεμικό ανακοινωθέν μας και κατέβηκα στους δρόμους για να ιδώ τα πρόσωπα. Το πλήθος έσπαζε τα τζάμια των γραφείων της «Αλα Λιτόρια» .


Διάγγελμα Αρχιεπισκόπου




Διάγγελμα Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος. Χρύσανθος ο από Τραπεζούντος.

Ηρωική μορφή της Εκκλησίας μας. "Προτιμώ ιπτάμενος ως αετός να πέσω, ή έρπων να ζήσω". (Από την ενθρονιστήρια ομιλία του, όταν έγινε μητροπολίτης Τραπεζούντος.) Θα αρνηθεί να ορκίσει την πρώτη κατοχική κυβέρνηση (Τσολάκογλου) και θα συμπεριφερθεί με παγερή υπερηφάνεια και αγέρωχο ύφος στον Γερμανό στρατηγό Στούμμε, που θα τον επισκεφθεί για να προσπαθήσει να τον μεταπείσει.

"...όπλα τα ιερά...". Ο Χρύσανθος αισθανόταν την γοητεία που ασκεί, στις ψυχές των καλλιεργημένων ανθρώπων, η ελληνική αρχαιότητα. Είναι γνωστό ότι τον συγκινούσαν οι ελληνοκεντρικές ιδέες του Ίωνος Δραγούμη και του Περικλή Γιαννόπουλου. Έτσι, δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει μια φράση που φέρνει, αυτομάτως, στην σκέψη τον "ειδωλολατρικόν" όρκον των Αθηναίων εφήβων: " Ου καταισχυνώ όπλα τα ιερά, ουδ' εγκαταλείψω τον παραστάτην.." "Ούτοι εν άρμασι και ούτοι εν ίπποις..." (Ψαλμός ιθ', στίχος 8.)


"Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά

Η Α.Μ. ο Βασιλεύς και ο Πρόεδρος της Εθνικής ημών Κυβερνήσεως καλούν ημάς πάντας ίνα αποδυθώμεν εις Άγιον υπέρ Πίστεως και Πατρίδος αμυντικόν αγώνα.

Η Εκκλησία ευλογεί τα όπλα τα ιερά και πέποιθεν ότι τα τέκνα της Πατρίδος ευπειθή εις το κέλευσμα Αυτής και του Θεού, θα σπεύσουν εν μία ψυχή και καρδία να αγωνισθούν υπέρ βωμών και εστιών και της Ελευθερίας και τιμής, και θα συνεχίσουν ούτω την απ' αιώνων πολλών αδιάκοπον σειράν των τιμίων και ενδόξων αγώνων και θα προτιμήσουν τον ωραίον θάνατον από την άσχημον ζωήν της δουλείας. Και μη φοβούμεθα από των αποκτεινόντων το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων αποκτείναι, ας φοβούμεθα δε μάλλον τον δυνάμενον και ψυχήν και σώμα απολέσαι.

Επιρρίψωμεν επί Κύριον την μέριμναν ημών και Αυτός θα είναι βοηθός και αντιλήπτωρ εν τη αμύνη κατά της αδίκου επιθέσεως των εχθρών. Ούτοι εν άρμασι και ούτοι εν ίπποις, ημείς δε εν ονόματι Κυρίου του Θεού και εν τη γενναιότητι και ανδρείς ημών μεγαλυνθησόμεθα.

Χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και η αγάπη του Θεού και πατρός είη μετά πάντων ημών.

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρύσανθος"


Ζητώ το έθνος των ελλήνων!!! Έπος 1940 'Έκτακτο ανακοινωθέν


Εφημερίδα Έθνος 28 Οκτωβρίου 1940




70 χρόνια μετά. Οι σημαίες στα μπαλκόνια λιγοστεύουν. Η μίνι φούστα στην πασαρέλα των παρελάσεων θα κλέψει την παράσταση. Όλο και περισσότερα παιδιά οικονομικών μεταναστών θα βρεθούν φέτος σημαιοφόροι. Όλο και λιγότερο διχαζόμαστε σε τέτοια ζητήματα. Κι οι βετεράνοι του πολέμου λιγοστεύουν. Κι οι μνήμες σε ανάλογη πορεία. Όλο και λιγότερες. Ο Σεφέρης θυμόταν ένα αλλιώτικο ξημέρωμα πριν τον πόλεμο. Ξενύχτησε διαβάζοντας Μακρυγιάννη.




"Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς «εγώ»; όταν αγωνιστεί μόνος του και φκιάσει ή χαλάσει, να λέγει «εγώ»• όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκιάνουν, τότε να λένε «εμείς». Είμαστε στο «εμείς» κι όχι στο «εγώ». Και στο εξής να μάθομε γνώση, αν θέλομε να φκιάσομε χωριό να ζήσομε όλοι μαζί. Έγραψα γυμνή την αλήθεια, να ιδούνε όλοι οι Έλληνες ν' αγωνίζονται για την πατρίδα τους, για τη θρησκεία τους• να ιδούνε και τα παιδιά μου και να λένε: «Έχομε αγώνες πατρικούς, έχομε θυσίες -αν είναι αγώνες και θυσίες. Και να μπαίνουν σε φιλοτιμία και να εργάζονται στο καλό της πατρίδας τους, της θρησκείας τους και της κοινωνίας- ότι θα είναι καλά δικά τους. Όχι όμως να φαντάζονται για τα κατορθώματα τα πατρικά, όχι να πορνεύουν την αρετή και να καταπατούν το νόμο, και να 'χουν την επιρροή για ικανότη".

Χρήστος Α. Κατσαρός Συγγραφέας






Παρακάτω σημαντικά έγγραφα, φωτογραφίες & χάρτες από το έπος του 1940:



Αρχική ιταλική επίθεση (28 Οκτωβρίου 1940 - 13 Νοεμβρίου 1940)



Ελληνική αντεπίθεση και ακινητοποίηση (14 Νοεμβρίου 1940 - 8 Μαρτίου 1941)



Εαρινή ιταλική επίθεση (9 Μαρτίου 1941 - 23 Απριλίου 1941)


Ρούπελ 6 Απριλίου 1941 - «Τα οχυρά δεν παραδίδονται, αλλά καταλαμβάνονται»!!!


Το πρώτο Γερμανικό πολεμικό ανακοινωθέν της 6ης Απριλίου 1941.-
« Τα επιτεθέντα Στρατεύματά μας, προσέκρουσαν εις πείσμονα αντίστασην.
Η ικανότητα του εχθρού (Ελλήνων) για άμυνα, παραμένει αμείωτος».
Ημέρες και νύχτες διαρκή η γιγαντομαχία...΄Όλα τα εχθρικά κύματα θραύονται πάνω στην Ψυχή του ΄Ελληνα Στρατιώτη...
9 Απριλίου 1941, 17.15΄.-
Οι Γερμανοί επιστρέφουν στις θέσεις τους. Γερμανικό αυτοκίνητο με υψωμένη της λευκή σημαία, πλησιάζει τις Ελληνικές θέσεις στο κεντρικό δρόμο Κούλας-Σιδηροκάστρου... Τρεις ΄Ελληνες στρατιώτες με επικεφαλή τον Ανθ/γό Ι. Δαμιανό πήγε προς συνάντησή τους. Ο επικεφαλής Γερμανός αξιωματικός, χαιρετά τους ΄Ελληνες σε στάση προσοχής και ζητά την παράδοση του οχυρού διότι οι Γερμανοί ήδη έχουν εισέλθει στην Θεσσαλονίκη και υπεγράφη ανακωχή.
Ο Διοικητής του οχυρού, Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος απήντησε.-
«Τα οχυρά δεν παραδίδονται, αλλά καταλαμβάνονται»!!!

Ο Γερμανός αξιωματικός διαβεβαιώνει στην στρατιωτική του τιμή,πως δεν πρόκειται για τέχνασμα και ορίζει την επομένη 10η Απριλίου 1941 και ώρα 18.00΄νέα συνάντηση.
Στις 10 Απριλίου το οχυρό εγκαταλήφθηκε...
Εξερχόμενοι οι ΄Ελληνες μαχητές, απολαμβάνουν τιμές από Γερμανικό άγημα, το οποίο καλείται να επιθεωρήσει ο ΄Ελλην Ταγματάρχης!
Η Ελληνική Σημαία δεν υποστέλλετε, παρά μόνο μετά την αποχώρηση και του τελευταίου ΄Ελληνα Στρατιώτη. Τα ξήφη των αξιωματικών και τα όπλα δεν αφαιρέθηκαν!
Ο Γερμανός Ταγματάρχης, Max Wuensche , μετέπειτα Αξιωματικός των SS και Υπασπιστής του Αδόλφου Χίτλερ, απευθεινόμενος στον ΄Ελληνα Ταγματάρχη, είπε.-
«Σας διαβιβάζω τα συγχαρητήρια και τον θαυμασμό των ανωτέρων μου. Οι Γερμανοί αισθανόμεθα υπερήφανοι που είχαμε αντίπαλο έναν τόσο ηρωικό Στρατό».
Ο νεαρός και σκληροτράχηλος Γερμανός Ταγματάρχης, θα γράψει στο προσωπικό του ημερολόγιο...« εδώ πάνω, ακριβώς κάτω από την κορυφή στο κεντρικό σημείο του Ρούπελ, μένουμε άφωνοι! Μπροστά η κορυφή...αδύνατον να προχωρήσουμε. ΄Οποιος τολμήσει να ξεμυτίσει γαζώνεται. Ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι τα λίγα και με δυσκολία φτιαγμένα αυτά οχυρά, θα ήταν τόσο δυνατά και μοντέρνα!
Ποιος μπορούσε να πιστέψει ότι οι ΄Ελληνας θα μας αντιστέκονταν τόσο σκληρά, με τόσο πείσμα και ηρωισμό!».
Οι Γερμανοί δεν κράτησαν αιχμαλώτους εις ένδειξη τιμής και σεβασμού...
Σ΄ένα οχυρωματικό συγκρότημα προκάλυψης, ένας Γερμανός Ταγματάρχης,ζητά να συναντήσει τον Διοικητή του...Παρουσιάζετε αγέρωχος ο Λοχίας ΄Ιντζος! Ο Γερμανός δεν μπορεί να πιστέψει πως το οχυρό διοικείται από έναν έφεδρο Λοχία! Του λέει
«Λοχία τούτο το μακελειό είναι δικό σου έργο. Μου σκότωσες τους καλύτερους άνδρες μου. Σε συγχαίρω!» Του δίνει το χέρι και κατόπιν διατάζει την εκτέλεσή του...Πάνω από 200 επίλεκτοι Γερμανοί Καταδρομείς κείτονταν νεκροί...
Σ΄ένα άλλο παρόμοιο περιστατικό, στην παράδοση του οχυρού «Καρατάς» ο Γερμανός αξιωματικός ζητά να δει κι αυτός τον ΄Ελληνα Διοικητή...Παρουσιάζεται ένας νεαρός Ανθυπολοχαγός... Σαστισμένος ο Γερμανός Ταγματάρχης του προτάσσει το χέρι του και του λέει ,«Ανθυπολοχαγέ...Σε συγχαίρω! Μου θανάτωσες 400 άνδρες!».
Ο ίδιος ο Χίτλερ, τον Μάιο του 1941, ενώπιον του Ράιχσταγκ , ομολόγησε.-
«Η ιστορική δικαιοσύνη με υποχρεώνει να διατυπώσω πως, από όλους τους αντιπάλους μας, τους οποίους αντιμετωπίσαμε, ο ΄Ελλην Στρατιώτης επολέμησεν με ύψιστον ηρωισμόν και αυτοθυσίαν και συνθηκολόγησε μόνον όταν η περαιτέρω αντίστασή του ήτο αδύνατος και κατά συνέπειαν μάταια».
"ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ"

"Τα Έθνη τα μικραίνουν ή τ’ απαθανατίζουν οι πολίτες τους. Κάθε πατρίδα χαίρεται τόση ευτυχία, όση αναλογεί στη σωφροσύνη των πολιτών της. Είναι όμως ν’ απορείς! Άμα μπήκαν οι Γερμανοί στο συγκρότημα “Μολών λαβέ” του οχυρού Ρούπελ, απάνω απ’ τους νεκρούς βρήκαν γραμμένη με κιμωλία τη φράση: “Στις Θερμοπύλες σκοτώθηκαν οι Τρακόσιοι. Εδώ θα πέσουν οι Ογδόντα”.
Οι Σπαρτιάτες οι παλιοί ετοιμάζονταν από παιδιά με προσεχτική αγωγή για μεγάλα έργα. Τούτους τους φαντάρους, πότε νοιάστηκε η δική μας πολιτεία να τους διαπαιδαγωγήσει; Το κράτος τους είχε εγκαταλείψει στην τύχη τους κι οι διάφορες αναρχικές προπαγάνδες τους κατηχούσαν ελεύθερα. Ποιός είχε σταλάξειστις καρδιές τους, το μοναδικό δίδαγμα της αυτοθυσίας;
Η Ράτσα!
Αυτή ένωσε μπροστά στον κίνδυνο τους Έλληνες, χωρίς εξαίρεση. Όταν τα χιόνια σταμάτησαν την προέλαση του στρατού μας στην Αλβανία, κάποιος μέραρχος φοβήθηκε πως οι αφάνταστες κακουχίες, θα μπορούσαν να κλονίσουν το ηθικό του μετώπου και ζήτησε στα συντάγματά τουνα του στείλουν πίνακες από τους στρατιώτες εκείνους που ήταν γνωστοί ως κακόγνωμοι, για να τους απομακρύνει. Άμα όμως έλαβε τους πίνακες αυτούς, διάβασε έκπληκτος :

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΤΟΥ ΡΟΥΠΕΛ - OI TELEUTAIOI TOU ROUPEL 6 APRILIOU 1941



Η Γερμανική επίθεση του 1941


Στις 24 Απριλίου τα ιταλικά στρατεύματα επιτέθηκαν μαζί με τα γερμανικά στην Αττική, κοντά στην Αθήνα, ενώ οι ηττημένοι Βρετανοί ξεκίνησαν την αποχώρησή τους.




Με την πτώση της Κρήτης το Μάιο του 1941, ολόκληρη η Ελλάδα βρέθηκε υπό τον απόλυτο έλεγχο των δυνάμεων του Άξονα.


Η Βουλγαρική κατοχή στη Λιβάδια Σιντικής Σερρών «Un pays barbare, et une gent brutelle»
(Χώρα βάρβαρη και ράτσα βάναυση)



Συμπληρωματικές πληροφορίες περί των εν Λιβαδιάς Σιντικής Σερρών γεγονότων


Γενικά Αρχεία του Κράτους.


Την Κυριακή 6 Απριλίου 1941, χαράματα, γύρω στις έξι, γερμανικά αεροπλάνα βομβάρδισαν τα στρατόπεδα της περιοχής. Οβίδες έπεσαν και στον οικισμό του Χωριού Λιβάδια Σιντικής Σερρών.
Θύματα όμως δεν υπήρξαν. Το οχυρό Ιστίμπεη του Μπέλες, ευρισκόμενο σε μειονεκτική θέση, υπέκυψε. Στις 9 Απριλίου 1941, οι εχθροπραξίες σε όλη τη γραμμή Μεταξά σταμάτησαν. Από τη νύχτα της 8ης Απριλίου η ελληνική στρατιωτική δύναμη εγκατέλειψε το χωριό Λιβάδια Σιντικής Σερρών. Στις 11 Απριλίου 1941, οι Γερμανοί εισήλθαν στην Λιβάδια Σιντικής Σερρών. Στρατιωτική μονάδα εγκαταστάθηκε στη Λιβάδια Σιντικής Σερρών . Μαζί της και ένας αριθμός Ελλήνων αξιωματικών αιχμαλώτων. Κάποια στιγμή παρέταξαν τους Έλληνες αξιωματικούς, τον ένα δίπλα στον άλλο. Ένας Έλληνας ταγματάρχης αντιληφθείς τι επρόκειτο να ακολουθήσει και αφού προηγουμένως είχε διαπιστώσει ότι εγώ μπορώ να συνεννοηθώ με το Βούλγαρο αξιωματικό, μου είπε: Μικρέ πες του, αν είχε «κώλο» αυτός και οι Βούλγαροι, ας περνούσαν τα οχυρά μόνοι τους. Ο Βούλγαρος αξιωματικός αντιλήφθηκε ότι κάτι μου είπε ο Έλληνας αξιωματικός, ήλθε προς το μέρος μου και μου είπε: «Κάκβο βι καζάλ; (Τί σου είπε;)». Εγώ, παιδί ηλικίας 12 ετών, του απάντησα: «Νιμόγκαμ νταμπρουβάλαμ τακά σουμικάζοβα τόι (δεν μπορώ να τις πω αυτές τις λέξεις, δε γνωρίζω τις αντίστοιχες βουλγαρικές)». Στη συνέχεια ο Βούλγαρος αξιωματικός ξήλωσε τις επωμίδες και τα διακριτικά των Ελλήνων αξιωματικών και τους έδιωξε.

Οι Βούλγαροι από της εισόδου αυτών εις Λιβαδιά Σιντικής Σέρρας εφαρμόζουσι αμείλικτον εξοντωτικόν πρόγραμμα μεθ' ολοέν αυξούσης εντάσεως, αποβλέπουσι δε αφ' ενός μεν εις την αρπαγήν των υλικών αγαθών των κατοίκων, αφ' ετέρου δε εις την ψυχικήν καταπόνησιν αυτών, ώστε ν’ αναγκασθώσι ν’ αναχωρήσωσι, οπότε διπλούν το κέρδος, αφ' ενός μεν μειούται ο Ελληνικός πληθυσμός αφ' ετέρου δε κατά τον εν ισχύει ληστρικώτατον Βουλγαρικόν Νόμον δημεύεται η περιουσία των αναχωρούντων ή οπωσδήποτε αναχωρησάντων πολιτών.

Ο χαρακτήρας της βουλγαρικής κατοχής σκληρός, απάνθρωπος και ασφυκτικός δεν αφήνει περιθώρια.


Στις 3 Οκτωβρίου 1941, καταδιωκόμενος, φονεύτηκε υπό των Βουλγάρων στο χωριό Λιβάδια Ροδοπόλεως Σερρών, ο Μηνάς Κιοσέογλου του Κωνσταντίνου, ηλικίας 25 ετών, γεωργός στο επάγγελμα, κάτοικος Κοκκινογείων Δράμας. Είχε γεννηθεί στον Πόντο.

Στις 3 Οκτωβρίου 1941, καταδιωκόμενος, φονεύτηκε υπό Βουλγάρων στο χωριό Λιβάδια Ροδοπόλεως Σερρών, ο Αριστείδης Καλαμπαρατζίδης του Δαμιανού, κάτοικος Κοκκινογείων Δράμας, ηλικίας 35 ετών, γεωργός στο επάγγελμα. Είχε γεννηθεί στην Ανατολική Θράκη.

Στις 3 Οκτωβρίου 1941, καταδιωκόμενος, φονεύτηκε υπό Βουλγάρων στρατιωτών, στο χωρίο Λιβάδια Ροδοπόλεως Σερρών, ο Ασκληπιάδης Κυπαρανίδης του Γεωργίου, κάτοικος Κοκκινογείων Δράμας, ηλικίας 30 ετών, επαγγέλματος γεωργού. Είχε γεννηθεί στο Σουσουρλού Μικράς Ασίας.

Στις 3 Οκτωβρίου 1941 καταδιωκόμενος, φονεύτηκε υπό Βουλγάρων στρατιωτών στο χωριό Λιβάδια Ροδοπόλεως Σερρών, ο Ευθύμιος Κωνσταντινίδης του Χρήστου, κάτοικος Κοκκινογείων Δράμας, γεννηθείς στη Μικρά Ασία, ηλικίας 33 ετών, γεωργός στο επάγγελμα.

Στις 3 Οκτωβρίου 1941, στις Σέρρες, φονεύθηκε υπό Βουλγάρων στρατιωτών, στο χωριό Λιβάδια Ροδοπόλεως Σερρών, ο Κωνσταντίνος Μιχαηλίδης του Δημητρίου, κάτοικος Κοκκινογείων Δράμας, γεννηθείς στο Μιχαλίτση Μ. Ασίας, ηλικίας 30 ετών, γεωργός στο επάγγελμα.

Στις 3 Οκτωβρίου 1941, καταδιωκόμενος, φονεύτηκε υπό Βουλγάρων στρατιωτών, στο χωριό Λιβάδια Ροδοπόλεως Σερρών, ο Λάζαρος Μιχαηλίδης, κάτοικος Κοκκινογειων Δράμας, γεννηθείς στον Πόντο, ηλικίας 24 ετών, επαγγέλματος μαραγκού.

Στις 3 Οκτωβρίου 1941, καταδιωκόμενος, φονεύτηκε υπό Βουλγάρων στρατιωτών, στο χωριό Λιβάδια Ροδοπόλεως Σερρών, ο Ιωακείμ Παπανέστης του Ανέστη, κάτοικος Κοκκινογείων Δράμας, γεννηθείς στην Προύσα, ηλικίας 28 ετών, επαγγέλματος γεωργού.

Στις 3 Οκτωβρίου 1941, καταδιώκαμενος, φονεύθηκε υπό Βουλγάρων στρατιωτών στο χωριό Λιβάδια Ροδοπόλεως Σερρών, ο Ιωάννης Τσακιρίδης του Μπαλάση, κάτοικος Κοκκινογείων Δράμας, γεννηθείς στο Σουσουρλού, ηλικίας 45 ετών, επαγγέλματος γεωργού.

Στις 3 Οκτωβρίου 1941, καταδιωκόμενος, φονεύθηκε υπό Βουλγάρων στρατιωτών στο χωριό Λιβάδια Ροδοπόλεως Σερρών, ο Κωνσταντίνος Τσακιρίδης του Χρήστου, κάτοικος Κοκκινογείων, γεννηθείς στη Θράκη, ηλικίας 25 ετών, επαγγέλματος γεωργού.

Στις 3 Οκτωβρίου 1941, καταδιωκόμενος, φονεύθηκε υπό Βουλγάρων στρατιωτών στο χωριό Λιβάδια Ροδοπόλεως Σερρών, ο Νικόλαος Τσαουσίδης του Ιωσήφ, κάτοικος Κοκκινογείων Δράμας, γεννηθείς στη Σαμψούντα, ηλικίας 36 ετών, επαγγέλματος γεωργού.

Στις 3 Οκτωβρίου 1941, καταδιωκόμενος, φονεύθηκε υπό Βουλγάρων στρατιωτών στο χωριό Λιβάδια Ροδοπόλεως Σερρών, ο Αθανάσιος Τσελίκογλου του Παναγιώτη, κάτοικος Κοκκινογείων Δράμας, γεννηθείς στην Αξαρία Μ. Ασίας, ηλικίας 35 ετών, επαγγέλματος γεωργού.


Αυτοί ήταν οι ΄Ελληνες κι Αυτούς δεν τους νίκησαν ποτέ!
Τιμή και Δόξα σε Αυτούς που δόξασαν την Πατρίδα μας, με τον ηρωισμό και το Τίμιο Αίμα Τους!
Ως μνημόσυνο Τιμής και αιωνίου Μνήμης, με το χέρι στην καρδιά, ας τους δώσουμε την υπόσχεση. "Θα φυλάξουμε Θερμοπύλες κι εμείς, όπως κι εσείς".


National Anthem of Greece - Εθνικός Ύμνος της Ελλάδος


Σημαία της Ελλάδας

Η εθνική σημαία της Ελλάδας περιέχει εννέα ισοπαχείς, οριζόντιες και εναλλασσόμενες λευκές και κυανές παράλληλες λωρίδες. Μέσα σε ένα κυανό τετράγωνο στο πάνω προσίστιο μέρος, υπάρχει ένας λευκός ισόκερος σταυρός. Οι εννέα λωρίδες αντιστοιχούν σε κάθε γράμμα ξεχωριστά, από τη λέξη "ελευθερία". Επίσης είναι τόσες όσες και οι συλλαβές του "Ελευθερία ή Θάνατος". Ο σταυρός, συμβολίζει το επίσημο θρήσκευμα της χώρας, το χριστιανικό.


Ζητώ το έθνος των ελλήνων. Με την αδελφή μου στην παρέλαση του Χωριού μου Λιβάδια Σιντικής Σερρών 1978, Χρήστος Α. Κατσαρός 8 ετών & με την αδελφή μου Αναστασία 7 ετών.




28η Οκτωβρίου 1940:ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΝΤΟΚΥΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NATIONAL GEOGRAPHIC "Η ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ"




Η ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ 1940-41 (1/8)

Η ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ 1940-41(2/8)

Η ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ 1940-41 (3/8)




Η ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ 1940-41 (4/8)


Η ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ 1940-41 (5/8)

Η ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ 1940-41 (6/8)

Η ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ 1940-41 (7/8)

Η ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ 1940-41 (8/8)

Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Η πρώτη πανελλήνια δημοσκόπηση 9% και 25 Βουλευτές στην χειρότερη η κα Ντόρα Μπακογιάννη την έχει στα χέρια της!

Η Ντόρα Μπακογιάννη με την Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κοντολίζα Ράις


Η πρώτη πανελλήνια δημοσκόπηση για το νέο κόμμα της κας Μπακογιάννη έχει πραγματοποιηθεί και τα πράγματα έχουν ως εξής: το κατώτατο ποσοστό του νέου κόμματος της κας Ντόρας Μπακογιάννη κινείται στο 9% με το ανώτερο να κυμαίνεται σε μεγάλες αποκλίσεις οπότε και επέλεξα να μην σας το δώσω για να μην παίξουμε το παιχνιδάκι της ανουσιολογίας. Ο αριθμός των Βουλευτών που εκλέγει το κόμμα της κυρίας Μπακογιάννη στη χειρότερη γι’ αυτήν περίπτωση ανέρχεται στους 25, ενώ σίγουροι για κερδισμένη βουλευτική έδρα θεωρούνται 20 νομοί.

Χρήστος Α. Κατσαρός, Λιβαδιά Σιντικής Σερρών

Η πρώτη πανελλήνια δημοσκόπηση

Η πρώτη πανελλήνια δημοσκόπηση




Χρήστος Α. Κατσαρός, Λιβαδιά Σιντικής Σερρών

Άλλη μια δημοσκόπηση - σφαλιάρα στο πολιτικό κατεστημένο. Κάπα Research για το Βήμα: Όχι στα κόμματα 4 Ιουλίου 2010 Μια εβδομάδα πριν από την ψήφιση του νέου ασφαλιστικού νομοσχεδίου

Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

Οι φίλοι είναι Quiet Αγγέλων (Το τραγούδι Φιλίας)

14 Οκτώβριου 2010



Έχουν γνωρίσει όλοι οι άνθρωποι την αληθινή φιλία στη ζωή τους; Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, κανείς δεν μπορεί να ζήσει χωρίς φίλους. Όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτου φύλου, ηλικίας, οικονομικής κατάστασης ή κοινωνικής τάξης έχουν ανάγκη -ο καθένας για τους δικούς του λόγους- πραγματικούς φίλους.

Αριστοτέλης ο Σταγειρίτης (387 - 323 π.Χ.) Η αρετή ως ικανότητα παντός πράγματος



Έχουν όμως την τύχη όλοι οι άνθρωποι να γνωρίσουν, να βιώσουν την αληθινή, πραγματική φιλία στη ζωή τους. Προσωπικά νομίζω πως όχι, δεν καταφέρνουν όλοι οι άνθρωποι να απολαύσουν αυτό το αγαθό, το οποίο σύμφωνα με πολλούς αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αξίες του ανθρώπου.

Το ερώτημα που γεννάται αυτομάτως είναι το γιατί. Μήπως επειδή υπάρχουν τελικά κάποιοι άνθρωποι που μπορούν να ζήσουν χωρίς φίλους και άρα δεν νιώθουν την ανάγκη ενός πραγματικού φίλου ή μήπως δεν είναι ικανοί να δημιουργήσουν και να συντηρήσουν στο χρόνο μία δυνατή φιλία;

Χρήστος Α. Κατσαρός Συγγραφέας, Βιέννη – Δούναβης, Απρίλιος 2008


Λέγοντας φιλία εννοώ αυτό που αναφέρει ο Αριστοτέλης φιλία κατ’ αρετήν.

Χρήστος Α. Κατσαρός φιλία κατ’ αρετήν με Λένα Λιβανός


Τα άλλα δύο είδη φιλίας κατά τον Αριστοτέλη πάντα, είναι αυτή που βασίζεται στο όφελος, στο συμφέρον και αυτή που βασίζεται στην ηδονή. Επομένως είναι λογικό τα ερωτήματα να αφορούν στο πρώτο είδος, αφού τα άλλα δύο είναι καταδικασμένα να τελειώσουν νωρίς και θα σου εξηγήσω γιατί. Άσε που τα δύο τελευταία είδη δεν αποτελούν ζητούμενο, αφού σχεδόν όλοι οι άνθρωποι έχουν γνωρίσει τέτοιου είδους φιλίες στη ζωή τους.

Φιλία από συμφέρον, όφελος

Τις περισσότερες φορές το όφελος είναι αμοιβαίο. Πρόκειται δηλαδή για μία άτυπη σύμβαση μεταξύ δύο ανθρώπων, που έχει ως τελικό σκοπό την εξυπηρέτηση συμφερόντων και από τις δύο πλευρές. Όταν λέω συμφέρον μην πάει ο νους σου μόνο στα λεφτά. Μπορεί να είναι η ματαιοδοξία, οι διάφορες εξυπηρετήσεις ή άλλου είδους ανάγκες. Φιλίες δηλαδή μεταξύ εργοδότη – υπαλλήλου, μεταξύ διασήμων ατόμων, μεταξύ πολιτικού με ψηφοφόρο και ότι άλλο φαντάζεσαι.


Όφελος


Οι φιλίες αυτές μπορεί να έχουν κατά τη διάρκειά τους κάποιες αναλαμπές αγάπης κι ανθρωπιάς, οι οποίες το μόνο που κάνουν στην ουσία είναι να παρατείνουν λίγο περισσότερο τη ζωή της φιλίας. Κατά τα άλλα, η σχέση αυτή διαλύεται όταν παύει να υπάρχει συμφέρον, έστω κι απ΄τη μία μόνο πλευρά. Δεν αποκλείεται μία τέτοια σχέση να εξελιχθεί σε κάτι πιο δυνατό, αλλά τότε μιλάμε για κάτι άλλο. Μιλάμε για το ζητούμενο, την αληθινή φιλία.

Πιστεύω επίσης ότι και κάποιες φαινομενικά αληθινές φιλίες, στηρίζονται στη βάση μιας φιλίας αμοιβαίου οφέλους ή κοινών συνηθειών ή παθών. Μπορεί δηλαδή δύο άτομα να έχουν αναπτύξει αρκετά ισχυρούς δεσμούς φιλίας μέσα από μία αναγκαστική καθημερινή επαφή, όπως για παράδειγμα ο κοινός χώρος εργασίας ή η συχνή κοινή έξοδος για ποτό ή καμιά ρετσίνα στη γνωστή ταβέρνα. Τα άτομα αυτά αναπτύσσουν ισχυρή σχέση μεταξύ τους και συχνά νομίζουν ότι ζουν την απόλυτη φιλία.

Τι γίνεται όμως αν ο ένας από τους δύο δεν μπορεί για λόγους υγείας ας πούμε, να συντροφεύει όπως πριν τον φίλο του σχεδόν καθημερινά στην ταβέρνα; Προσωπικά πιστεύω πως ούτε καν οι μισές από αυτές θα συνέχιζαν να υφίστανται, ακόμη και αν οι δύο φίλοι έκοβαν φλέβες στο παρελθόν ο ένας για τον άλλον.
Σαφώς και το να βγαίνεις για να διασκεδάσεις με ένα φίλο δίνει κίνητρο και ενδιαφέρον στη φιλία, αρκεί όμως η έξοδος για διασκέδαση να μην είναι ο πυρήνας αυτής της σχέσης. Διαφορετικά πρόκειται για άλλη μια μορφή σύμβασης που ικανοποιεί ουσιαστικά μόνο την ανάγκη για διασκέδαση των δύο πλευρών, κάτι που γίνεται αντιληπτό μόνο όταν κάποιος από τους δύο αδυνατεί να ακολουθήσει. Δυστυχώς στις μέρες μας υπάρχουν πολλές φιλίες τέτοιου είδους, οι οποίες δεν αποτελούν επίσης το ζητούμενο στον προβληματισμό μου.

Φιλία από ηδονή, ευχαρίστηση


Ηδονή, ευχαρίστηση


Εδώ μιλάμε για κάθε είδους ευχαρίστηση που λαμβάνουν ως αντάλλαγμα από τη συναναστροφή τους και οι δύο πλευρές. Αν επικεντρώσουμε το θέμα στη σαρκική ηδονή, τότε προκύπτει το γνωστό ερώτημα… μπορεί δηλαδή να υπάρξει φιλία μεταξύ ανδρών και γυναικών;
Μπούρδες! Αν μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο, το είδος μας θα έχει εξαφανιστεί. Μια τέτοια σχέση είναι ενάντια στη φύση και μην υποτιμάς τη δύναμη της. Μιλάω πάντα για φιλικές σχέσεις μεταξύ ετεροφυλόφιλων ατόμων διαφορετικού φύλου ή ακόμη και ομοφυλόφιλων ατόμων του ίδιου φύλου.

Κάθε προσπάθεια για σύναψη μιας τέτοιας φιλίας είναι μια λανθάνουσα εκδήλωση ερωτικού ενδιαφέροντος, η οποία δεν μπορεί να εκφραστεί με διαφορετικό τρόπο λόγω διάφορων καταστάσεων. Θέλεις επειδή ο ένας από τους δύο τρέμει και μόνο στην ιδέα να εκφράσει τον έρωτα του απευθείας στον άλλον, θέλεις επειδή ο ένας από τους δύο είναι δεσμευμένος, θέλεις επειδή ο ένας από τους δύο γνωρίζει εκ των προτέρων ότι ο έρωτας του δεν θα βρει ανταπόκριση αν εκφραστεί ευθέως και προτιμά να βρίσκεται κοντά στον άλλον ακόμη και που μέσω της πλαγίας οδού; Όποιος και να είναι ο λόγος, η ουσία είναι ότι αυτού του είδους οι φιλίες είναι απλώς πρόχειρα μασκαρεμένοι έρωτες.
Είναι γεγονός πως αυτές οι φιλίες στο σύντομο βίο τους είναι πολύ έντονες και ενδιαφέρουσες. Διακατέχονται από πάθος που εκφράζεται με έντονο ενδιαφέρον και έννοια για τον άλλον. Μα κάπως έτσι δεν είναι και ο έρωτας;
Και σε ρωτώ, πόσες φορές και για πόσο χρονικό διάστημα νομίζεις ότι θα μπορείς να κάθεσαι παρέα με το φιλαράκι σου και ένα μπουκάλι κρασί συζητώντας τα προβλήματά σας; Πόσες φορές νομίζεις ότι θα μπορείς να αγνοείς το χάδι ή την αγκαλιά του/ης όταν το κρασάκι θα σε βοηθήσει να ξεσπάσεις σε κλάματα λυτρωμένος από κάτι που σε βασανίζει; Πώς ενώ θα έχετε ενώσει τα εσώψυχά σας θα αποφύγετε να ενώσετε κάτι πολύ πιο απλό, τα σώματά σας; Πόσο μάλιστα όταν η φύση σου όχι απλά το επιτρέπει, αλλά το επιβάλλει κιόλας με τον τρόπο της;
Μην προσποιείσαι, κατά βάθος το ξέρεις ότι δεν μπορείς κι όταν το δεις και μπροστά σου, τότε εκεί τελειώνουν όλα. Ούτως ή άλλως το αρχικό κίνητρο ήταν αυτό, έστω κι αν κρυβόταν στο υποσυνείδητό σου.
Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις που ορισμένες από αυτές τις φιλίες εξελίσσονται σε ακαμουφλάριστους πλέον έρωτες. Υπάρχουν επίσης και άλλες περιπτώσεις όπου αυτές οι σχέσεις συνεχίζουν να υφίστανται υπό το όνομα της φιλίας, ακόμη και αν εμπεριέχουν την ερωτική πράξη στο πλαίσιο των φιλικών δραστηριοτήτων τους. Βέβαια, καμία από αυτές τις δύο περιπτώσεις δεν αποτελούν και πάλι το ζητούμενο στο προβληματισμό μου.
Η ανιδιοτελής φιλία
Φτάσαμε και στο ζητούμενο…
Πρόκειται για τη φιλία δύο ανθρώπων χωρίς ιδιοτέλεια. Χωρίς υλικές ή άλλου είδους απολαβές ή προσδοκίες. Το μόνο που λαχταρά αυτή η σχέση είναι τη συντροφιά του αλλού. Την αγάπη και το σεβασμό του. Δεν απαιτεί συμβάσεις αλλά λειτουργεί με αυθόρμητη ανταπόδοση των συναισθημάτων και από τις δύο πλευρές.
Πρόκειται για τη φιλία στην οποία η ευτυχία του φίλου σου είναι εξίσου σημαντική με τη δική σου και αποτελεί προσωπική σου επιδίωξη. Πρόκειται για τον άνθρωπο -πέρα από την οικογένειά σου- που ξέρεις ότι θα είναι δίπλα σου ό,τι και αν συμβεί και θα είναι εκεί για όσο χρόνο κι αν πάρει. Και το ξέρεις γιατί είναι αυτονόητο και για σένα ότι θα βρεθείς δίπλα του όταν σε χρειαστεί. Πρόκειται για το άνθρωπο που δε θα σου πει πράγματα για να σου χαϊδέψει τα αυτιά, αλλά δεν θα σου και κάτι με σκοπό να σε πληγώσει. Πρόκειται για αυτόν που θα σε υποστηρίξει δημόσια μέχρι τέλους ακόμα κι αν έχει τις αμφιβολίες του, τις οποίες θα σου της εκφράσει ευθέως μόνο κατ’ ιδίαν. Είναι αυτός που θα γίνεται για πάντα η ταβέρνα σας, όταν εσύ δε θα μπορείς πλέον να βρίσκεσαι εκεί. Είναι αυτός που θα σου ανοίξει την αγκαλιά του για να κλάψεις χωρίς φόβο και πάθος, μέχρι να νιώσεις τη λύτρωση και όχι την επιθυμία (τον πόθο) για να τον πηδήξεις στο τέλος.
Με αυτόν τον άνθρωπο δεν έχεις απαραίτητα τις ίδιες απόψεις συνεχώς. Διαφωνείς σε πολλά και πολλές φορές έντονα. Δεν είναι πάντα η συντροφιά του επιθυμητή ή ευχάριστη. Έχεις όμως τις ίδιες πάνω-κάτω ηθικές αρχές και αξίες. Εκπέμπεις στο ίδιο μήκος κύματος. Ταιριάζουν τα χνώτα σας που λένε και εκεί που υπάρχουν διαφορές είναι τα σημεία στα οποία έρχεται ο ένας να συμπληρώσει τον άλλον. Είναι εκεί όπου η ύπαρξη του ενός συμπληρώνει τα κενά της ύπαρξης του άλλου, κάνοντας τον καθέναν από τους δύο να αισθάνεται ολοκληρωμένος.
Αρκετοί άνθρωποι έχουν την ευλογία να ζουν κάτι τέτοιο. Κάποιοι άλλοι όχι, είτε γιατί δεν νιώθουν την ανάγκη (σε αντίθεση με αυτό που πιστεύει ο Αριστοτέλης), είτε γιατί δεν τα έχουν καταφέρει, έστω και αν έχουν προσπαθήσει και συνεχίζουν να προσπαθούν ακόμη.
Σε αυτούς τους δεύτερους συγκαταλέγω κι εγώ τον εαυτό μου. Γνωριμίες πάμπολλες και περιστασιακές φιλίες 2-3 χρόνων επίσης. Δεν ξέρω όμως για ποιο λόγο δεν έχω καταφέρει να διατηρήσω κάποια φιλία αυτού του επιπέδου. Ίσως γιατί δεν είμαι αρκετά ανοιχτός στο να δεχθώ την προσφορά; Ίσως γιατί είμαι περισσότερο προστατευτικός με τον εαυτό μου απ’ ότι χρειάζεται και αποφεύγω να τον εκθέσω εντελώς στον άλλον και στη διαδικασία που απαιτεί η οικοδόμηση μιας δυνατής φιλίας; Ίσως γιατί κάπως έτσι έχω φτάσει στο σημείο να θεωρώ (μπορεί λανθασμένα) ότι η φιλία είναι απλώς μια υπερεκτιμημένη έννοια; Δεν ξέρω και η αλήθεια είναι ότι είχα πολλές ευκαιρίες στη ζωή μου και μάλιστα μέσα από δύσκολες δοκιμασίες, να δημιουργήσω δυνατές φιλίες με αξιόλογους ανθρώπους. Ίσως τελικά να μην προσπάθησα αρκετά ή ίσως να την έχω εξιδανικεύσει αφήνοντας ευκαιρίες να χάνονται αναζητώντας το απόλυτο.
Είναι επίσης αλήθεια ότι όσο περνούν τα χρόνια αρχίζει να γίνεται αισθητή η έλλειψη μιας τέτοιας φιλίας και δυστυχώς με το πέρασμα του χρόνου γίνεται ακόμη πιο δύσκολη η προσπάθεια. Η ζωή όμως κρύβει και ευχάριστες εκπλήξεις και έτσι δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να δεχτώ κι εγώ αυτήν την ευλογία για να τη ζήσω πλέον με την ωριμότητα, το σεβασμό και την προσοχή που της αξίζει.
Δε μου είπες όμως καλέ μου αναγνώστη, εσύ είσαι από τους τυχερούς ή όχι σε αυτό το θέμα; Έχεις απολαύσει το αγαθό της αληθινής φιλίας στη ζωή σου;


Οι φίλοι είναι Quiet Αγγέλων(Το τραγούδι Φιλίας)by Chris Sintiki http://youtu.be/k0GF9E77f-I


Ένα όμορφο τραγούδι και φόρο τιμής στη φιλία. "Το τραγούδι Φιλίας" εκφράζει τα συναισθήματα για έναν ειδικό φίλο όχι μόνο στα λόγια, αλλά και στη μουσική, και όμορφα τραγουδιέται από Molly Pasutti.


Μετάφραση από Αγγλικά σε Ελληνικά

"Οι φίλοι είναι Quiet Άγγελοι"

Οι φίλοι είναι ήσυχα άγγελοι
Ποιος μας ανελκυστήρα μέχρι τα πόδια μας
Όταν τα φτερά μας δυσκολεύεστε να θυμηθείτε πώς να πετούν
Θα είναι κοντά μας και μας δίνουν
τη δύναμη να προσπαθήσω

Οι φίλοι είναι ήσυχα άγγελοι
Ποιος κατά κάποιο τρόπο να σας κάνει να δείτε
Το φως που είναι στο σκοτάδι
πριν από την αυγή
Μονομιάς το ταξίδι δεν είναι τόσο πολύ

Αλλά είναι το γέλιο και τη διασκέδαση
Μερικές φορές η αίσθηση ότι είμαστε ένα
Όλα τα δάκρυα κλαίμε εσείς και εγώ μαζί
Αυτό θα μας κρατήσει την καρδιά για την καρδιά
όσο περνάει ο καιρός

Οι φίλοι είναι ήσυχα άγγελοι
Ποιος γεμίσει τη ζωή σας με τη χάρη
Ενθουσιασμένος για να μοιραστείτε τη χαρά σας
όταν ένα όνειρο γίνεται πραγματικότητα
Και σε αυτή την ξεχωριστή ημέρα
αιτία που είμαι ευλογημένος »που μπορώ να πω
Έχω βρεί μια ήσυχη άγγελος
Είσαι ένα ειδικό άγγελος
Βρήκα μια ήσυχη άγγελος μέσα σου


"Friends are Quiet Angels"

Friends are quiet angels
Who lift us to our feet
When our wings have trouble remembering how to fly
They stand by us and give us
the strength to try

Friends are quiet angels
Who somehow make you see
The light that's in the darkness
before the dawn
All at once the journey's not so long

But it's the laughter and the fun
Sometimes the feeling that we're one
All the tears we cry together you and I
That will keep us heart to heart
as time goes by

Friends are quiet angels
Who fill your life with grace
Thrilled to share your joy
when a dream comes true
And on this special day
I'm blessed 'cause I can say
I've found a quiet angel
You're a special angel
I found a quiet angel in you


«ΦΙΛΟΙ είναι ήσυχα ΑΓΓΕΛΟΙ (Το Τραγούδι Φιλία)" - "Η φιλία Ποίημα" έχει οριστεί σε μουσική σε ένα νέο τραγούδι από πολλαπλές βραβείο ΕΜΜΥ-κερδίζοντας τραγουδοποιός και παραγωγός ΓΚΛΟΡΙΑ SKLEROV και συν-συγγραφέας BARBARA Rothstein. «ΦΙΛΟΙ είναι ήσυχα ΑΓΓΕΛΟΙ (Το Τραγούδι Φιλίας)" είναι μια συγκινητική προσωπική φόρο τιμής στη φιλία..

..................................................................................

Το παρακάτω τραγούδι για την φιλία βγήκε δεύτερο στην Ευρωβίζιον 2009

Friendship (Φιλία)


Ο ισχυρός έχει σκλάβους, ο πλούσιος κόλακες και ο σοφός φίλους!
Χρήστος Α. Κατσαρός

Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Πέταξε ένα πουλί κι έφερε ένα φιλί...Καλημέρα!

13 Οκτώβριου 2010
Καλημέρα σας

Σήμερα πρωί-πρωί πέρασε το φως μιας ηλιαχτίδας που έστειλε ο ήλιος κατ' ευθεία στην ψυχή μου!!!.
Ήταν ένα αισιόδοξο μήνυμα , ελπίδας.

Βογιατζής/πέταξε ένα πουλί/flying one bird/Vogiantzis 1963
-->

Η πιο όμορφη ΚΑΛΗΜΕΡΑ ξεκινάει με ένα ''Μήνυμα+Φιλί'' Chris http://youtu.be/W8g97xj01cI

 




 


Εδώ μπορείτε να δείτε από ποιο σημείο στον Παγκόσμιο χάρτη - πανέμορφη Λίμνη Κερκίνη & το Χωριό μου Λιβαδιά Σερρών πέταξε ένα πουλί κι έφερε ένα φιλί ... Καλημέρα!

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη



Προβολή μεγαλύτερου χάρτη


Προβολή μεγαλύτερου χάρτη


Πέταξε ένα πουλί κι ήρθε και φώλιασε στην καρδιά
κι έφερε ένα φιλί απ' τη στεριά την αντικρινή.
Πέταξαν δυο πουλιά κι ήρθαν και χτίσανε μια αγκαλιά
και μες στο δειλινό τραγούδι σκόρπισαν σιγανό.
Κι άνοιξε η αγκαλιά, κι άνοιξ' η θάλασσα η γαλανή
κι έσμιξ' η ακρογιαλιά με τη στεριά την αντικρινή. x2
Ρόδισε η ανατολή, ξύπνησ' η μέρα μες στην καρδιά
κι έφυγε το πουλί να φέρει μήνυμα και φιλί.
Πέταξε το πουλί, πάει στη στεριά την αντικρινή.






Λα λα λα ...;
Ρόδισε η ανατολή, ξύπνησ' η μέρα μες στην καρδιά
κι έφυγε το πουλί να φέρει μήνυμα και φιλί.
Πέταξε το πουλί, πάει στη στεριά την αντικρινή.

Λα λα λα ...




Μουσική Κώστας Κλάββας
Στίχοι Αλέξης Αλεξόπουλος
Γιάννης Βογιατζής & Νίκη Καμπα



Εδώ μπορείτε να διττέ τα αγαπημένα μου λουλούδια, και να ακούσετε τα πουλιά τις φύσης!
Ο κήπος & Οικία Χρήστος Α. Κατσαρός 13 Απριλίου 2010
-->

Garden and house/Κήπος και οικία- Χρήστος Α. Κατσαρός 13/4/2010 (Α) http://youtu.be/k_YOgtBnWNs




 

-->

http://www.panoramio.com/photo/35473261 Κήπος – οικία & πελαργός Χρήστος Α. Κατσαρός Λιβαδιά Σιντικής Σερρών

Garden and house/Κήπος και οικία- Χρήστος Α. Κατσαρός 13/4/2010 (Α) http://youtu.be/k_YOgtBnWNs


 Garden and house/Κήπος και οικία- Χρήστος Α. Κατσαρός 13/4/2010 (Β) http://youtu.be/oOuh5fITpGw


 Garden and house/Κήπος και οικία- Χρήστος Α. Κατσαρός 13/4/2010 (Γ) http://youtu.be/QGxkkXgS5Ww


 Garden and house/Κήπος και οικία- Χρήστος Α. Κατσαρός 13/4/2010 (Δ) http://youtu.be/J20-EYawZPY


Garden and house/Κήπος και οικία- Χρήστος Α. Κατσαρός 26/4/2010 http://youtu.be/KQUgHprdZsw


Garden and house/Κήπος και οικία- Χρήστος Α. Κατσαρός Live 12/5/2010 http://youtu.be/mECVsrUYNNE


Το δένδρο που σε προστατεύει από την νόσο Alzheimer 26/4/10 http://youtu.be/BL4cakEJ67U


 kitchen garden-Λαχανόκηπος/ Χρήστος Α. Κατσαρός 28/6/2010 (A) http://youtu.be/fEhiPWEJfP8


kitchen garden-Λαχανόκηπος/ Χρήστος Α. Κατσαρός 28/6/2010 (Β) http://youtu.be/Fu55h1cc9s0


kitchen garden-Λαχανόκηπος/ Χρήστος Α. Κατσαρός 27/4/2010 http://youtu.be/CvpwJqMeQig


kitchen garden-Λαχανόκηπος/ Χρήστος Α. Κατσαρός 15/6/2010 (A) http://youtu.be/CCBLOsSnwaI


kitchen garden-Λαχανόκηπος/ Χρήστος Α. Κατσαρός 15/6/2010 (Β) http://youtu.be/SFopl5zL-y4





ΚΑΛΗΜΕΡΑΑΑΑΑΑΑΑ!

ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΜΕΡΑ ΝΑ ΕΧΕΤΕ!!!!!!
Χρηστός Α. Κατσαρός Συγγραφέας Chris Sintiki