Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σιντικής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σιντικής. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2013

Παιδιά με ειδικές ανάγκες ή με ειδικά χαρίσματα;

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ Καθημερινή πρωινή εφημερίδα Ν. ΣΕΡΡΩΝ, ΣΑΒΒΑΤΟ 2 & ΚΥΡΙΑΚΗ 3 Φεβρουαρίου  2013, στην σελίδα 13. · ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ή ΜΕ ΕΙΔΙΚΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ; ΓΡΑΦΕΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ Α. ΚΑΤΣΑΡΟΣ http://www.e-simerini.com/e/modules.php?name=News&file=article&sid=19514
Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)
ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΚΓΕΣ Ή ΜΕ ΕΙΔΙΚΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ;

            Η συμπεριφορά και ο σεβασμός ενός λαού ή μίας κοινωνίας απέναντι στη διαφορετικότητα αντανακλούν το επίπεδο του πολιτισμού τους. Και όμως στην Ελλάδα του 21ου  αιώνα τα άτομα με ειδικές ανάγκες συνεχίζουν να περιθωριοποιούνται. Δύσκολο να το φανταστεί κανείς, αλλά η απόρριψη ξεκινάει κάποτε, ευτυχώς όχι πολύ συχνά πια, από την ίδια την οικογένεια και μάλιστα υπό το φόβο του κοινωνικού στιγματισμού. Το να περάσει βέβαια κανείς μια φάση άρνησης μέχρι να αποδεχτεί το γεγονός ότι το παιδί του θα είναι διαφορετικό από τα άλλα είναι μέχρι ενός σημείου κατανοητό, όταν όμως η άρνηση αυτή γίνεται αιτία απόρριψης ή κοινωνικού αποκλεισμού και απειλεί την αξιοπρέπεια ή ακόμα χειρότερα τη ζωή ενός παιδιού με ειδικές ανάγκες, τότε μόνο θλίψη και οργή μπορεί να αισθανθεί κανείς μπροστά σε τέτοιου είδους φαινόμενα. Όλοι θυμούνται δυστυχώς παλαιότερες εικόνες από άτομα με αναπηρία αλυσοδεμένα και γυμνά μέσα σε αποθήκες ή στάβλους ή εγκαταλελειμμένα σε ιδρύματα με άθλιες συνθήκες  διαβίωσης που διέσυραν διεθνώς τη χώρα.
            Ωστόσο ούτε στην ευρύτερη κοινωνία τα πράγματα είναι καλύτερα. Υπάρχει οπωσδήποτε ένα προσωπείο επίπλαστης κοινωνικής ευαισθησίας που όμως δεν μπορεί να καλύψει ούτε την φανερή αδιαφορία για βασικές ανάγκες των ατόμων αυτών, όπως π.χ. η προσβασιμότητα χώρων σε κινητικά αναπήρους, ούτε το ρατσισμό με τον οποίο έρχονται αντιμέτωποι. Πόσοι από εμάς άραγε θα αποδέχονταν  να υιοθετήσουν ένα παιδί με ειδικές ανάγκες ή πόσοι θα εμπιστεύονταν επαγγελματικά ένα άτομο με αναπηρία, παρότι η ζωή απέδειξε ότι πολλοί είναι απολύτως επιτυχημένοι και μάλιστα διαπρέπουν; Ποιος δεν γνωρίζει την άραγε την ιστορία του μεγάλου μουσουργού Μπετόβεν που έχασε την ακοή του κι όμως συνέχισε να συνθέτει αριστουργήματα; Πόσοι ίσως αρνήθηκαν να εξυπηρετήσουν ένα τέτοιο άτομο θεωρώντας απλά και μόνο ότι δεν είναι άξιο παρά μόνο για επαιτεία και πόσοι δεν στάθμευσαν τα αυτοκίνητά τους σε θέσεις που προορίζονταν αποκλειστικά για Α.Μ.Ε.Α ή ακόμα χειρότερα πάνω στις ειδικές ράμπες, για να αναφέρουμε μόνο μερικά παραδείγματα, ίσως τα πιο ανώδυνα, με τα οποία έχουν να παλέψουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Τα πράγματα ήρθε να δυσχεράνει και η οικονομική κρίση, με τις κοινωνικές παροχές να μειώνονται τόσο σε φυσικά πρόσωπα, όσο και σε νομικά, όπως ιδρύματα φιλοξενίας, μαθητείας και αποκατάστασης. Κλασικό παράδειγμα, η Σχολή τυφλών στην Θεσσαλονίκη που κινδυνεύει να αναστείλει τη λειτουργία της λόγω έλλειψης πόρων και κονδυλίων. Ακόμα και στην εκπαίδευση που έχει δια νόμου συσταθεί η ειδική αγωγή τα κονδύλια συνεχώς μειώνονται και οι ελλείψεις σε προσωπικό και δομές γίνονται ολοένα και πιο αισθητές στην κοινωνία.
            Ακόμα πολλοί συνδέουν τις ειδικές ανάγκες με μία μόνο έκφανσή τους, αυτή της νοητικής υστέρησης, που παρότι αποτελεί ίσως την πιο δύσκολη και πιο κραυγαλέα περίπτωση, δεν είναι η μόνη. Από αυτή την  αντίληψη ίσως πηγάζει και η θεώρησή τους για μη υγιή άτομα ή η τάση να αναφέρονται μόνο σε παιδιά με ειδικές ανάγκες, αφού τα άτομα με νοητική υστέρηση παραμένουν ανεξαρτήτως ηλικίας στην παιδικότητά τους και κρατούν την αθωότητα που έχει χαθεί από εμάς. Η προσέγγιση όμως να τα θεωρούμε άρρωστα είναι τελείως λανθασμένη, τουλάχιστον από κοινωνικής απόψεως, αφού απλά αντιλαμβάνονται τον κόσμο διαφορετικά από εμάς, νιώθουν όμως τις ίδιες χαρές, τις ίδιες λύπες, τις ίδιες αγωνίες και έχουν τις ίδιες επιθυμίες με εμάς και γι’ αυτό δεν πρέπει να γίνονται θύματα κοινωνικού ρατσισμού.    
            Βέβαια, οι κοινωνικές νόρμες και οι κανόνες αισθητικής ορίζονται με βάση  την αντίληψη των πολλών, αναλογιστήκαμε όμως τι θα γινόταν αν οι λίγοι ήμασταν εμείς; Σε ένα κόσμο συνεχώς μεταλλασσόμενο κάποιοι συνεχίζουν να πιστεύουν ότι τα άτομα με ειδικές ανάγκες δεν μπορούν να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο. Κάνουν λάθος. Τα άτομα αυτά είναι  διαφορετικά, ναι, αλλά δεν μειονεκτούν σε κάτι, πολλώ δε μάλλον, έχουν τα ίδια δικαιώματα με κάθε πολίτη, είναι απόλυτα και αξεδιάλυτα ίσα με εμάς, τις περισσότερες φορές μάλιστα αναπτύσσουν δεξιότητες και χαρίσματα που κάτω από άλλες συνθήκες θα έμεναν ανεκμετάλλευτα. Όταν μάλιστα πρόκειται για μικρά παιδιά, ό,τι χρειάζονται περισσότερο είναι να εκθρονίσουμε τον τρομερό εγωισμό μας και στη θέση του χλευασμού και της υποκρισίας των κροκοδείλιων δακρύων της ψεύτικης συμπόνιας να βάλουμε μια ανοιχτή αγκαλιά που θα χαρίζει άπλετα και άνευ όρων αγάπη και στήριξη στα μικρά αγγελούδια.  
Πέρα από την κρατική μέριμνα, που οπωσδήποτε είναι αναγκαία και δεν μπορεί κανείς να παραγνωρίσει τον ρόλο της στην όλη ιστορία, πέρα από τις απρόσωπες οργανώσεις που βάζουν όσα λιθαράκια τους επιτρέπουν οι συγκυρίες για να βοηθήσουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες και τις οικογένειές τους, χρειάζεται η προσωπική συνεισφορά του καθενός από εμάς ξεχωριστά και όλων μαζί σε κάθε επίπεδο, συναισθηματικό, ψυχικό, υλικό-οικονομικό και η βαθιά ενσυναίσθηση ότι η ανθρώπινη ψυχή αποζητά την αγάπη και την αποδοχή ανεξαρτήτως φυσικής ή νοητικής κατάστασης του προσώπου. Αν δεν μπορούμε να δώσουμε όλο τον εαυτό μας, ας δώσουμε τουλάχιστον ένα κομμάτι από αυτόν και ας μη φανούμε μικρόψυχοι  μπροστά στην αδήριτη ανάγκη για ένταξη και επικοινωνία κάποιων που η ζωή θέλησε να τους κάνει διαφορετικούς από τα πρότυπά μας και ας βάλουμε τους εαυτούς μας στη θέση τους για να αγγίξουμε έστω για μια στιγμή τον συναισθηματικό τους κόσμο.
Επισημάνσεις…
Γραφεί ο Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)
Ταχ. Δ/νση: Λιβαδιά Σιντικής Σερρών, Τ.Κ. 62055

Στοιχεία επικοινωνίας: Τηλ.: 2327110024 & 6976915473 

E-mail: xrhstos_katsaros@yahoo.gr  , xrhstos.katsaros@gmail.com

Ιστότοπος:  Web node http://christos-a-katsaros74.webnode.gr/
Twitter: Christos A. Katsaros @Chris_Sintiki https://twitter.com/Chris_Sintiki
Σελίδα Profile on Face book: Χρήστος ΑΚατσαρός (Chris Sintiki)
You Tube: Το κανάλι του χρήστη christos411970 ♥_♥_''Η ποίηση είναι Αγάπη''_♥_♥_  http://www.youtube.com/user/christos411970?feature=mhee 





Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Σχετικοί Δικτυακοί Τόποι: 
  




Προβάλλετε ή σχολιάστε την ανάρτηση

Σχόλιο που έχει ταυτότητα χρήστη δημοσιεύεται χωρίς λογοκρισία, αρκεί πάντα η κριτική αυτή να είναι κόσμια.


Ζητώ την κατανόηση σας!!!  Από τους ανώνυμους χρήστες, οι οποίοι ως συνήθως αβασάνιστα και χωρίς προσωπικό κόστος γίνονται αμετροεπείς υβριστές.


ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ; ΚΑΝΤΕ LIKE... ΚΛΙΚ ΣΤΟ (Mου αρέσει!)  Post to Facebook -> Δημοσίευση στο Facebook & Twitter

Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013

Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Σερραϊκόν Θάρρος Καθημερινή Εφημερίδα του Ν. Σερρών, Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013, στην σελίδα 10. 
Διαβάστε το άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki) ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Webnode:  http://christos-a-katsaros74.webnode.gr/products/η-αναπτυξιακη-πολιτικη-απαιτηση-τησ-εξαθλιω/ Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)
Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ


            Εδώ και μία τριετία τουλάχιστον η Ελλάδα ζει στο ρυθμό της κρίσης ενώ διανύει τον έκτο χρόνο ύφεσης με καταστροφικά για την κοινωνία αποτελέσματα. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα πολλές λύσεις προτάθηκαν αλλά δυστυχώς αποδείχθηκαν όλες ανεπαρκείς, όχι τόσο για την πολυπόθητη διάσωση του Ευρώ, στο όνομα της οποίας κλήθηκαν να κάνουν ένα σωρό θυσίες οι Έλληνες, όσο για την κοινωνία που καθημερινά βουλιάζει στο φάσμα της αβεβαιότητας. Ανεργία και ανασφάλεια μοιάζουν να καλπάζουν σε μία ξέφρενη κούρσα που δεν έχει τελειωμό.
Οι πολίτες πλέον δεν δείχνουν εμπιστοσύνη ούτε στους πολιτικούς ούτε στην ίδια την πολιτική αφού και οι δυο τούς έχουν απογοητεύσει οικτρά. Ποιος άραγε δεν θυμάται τις προεκλογικές εξαγγελίες και κορώνες όλων των εν Βουλή και μη κομμάτων για μείωση των μέτρων λιτότητας και για προώθηση της ανάπτυξης ως βασικής προϋπόθεσης για την έξοδο από την κρίση; Πού σκόνταψαν άραγε όλα αυτά και δεν έγιναν πραγματικότητα; Μήπως στα φαινόμενα διαφθοράς; Μα οι πρώτοι που κυριολεκτικά συγκλονίζουν την επικαιρότητα με σκάνδαλα οικονομικού χαρακτήρα είναι οι ίδιοι οι βο(υ)λευτές και οι πολιτευτές. Μήπως η προσπάθεια ναυάγησε μπροστά στην έλλειψη πολιτικής βούλησης για να ληφθούν γενναίες πολιτικές αποφάσεις που θα ‘‘γρατζουνούσαν’’ οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα; Προς διερεύνηση η απορία. Τέλος άραγε ποια λογική ζητά περικοπές μισθών και συντάξεων, πολύ δε περισσότερο κοινωνικών αγαθών και επιδομάτων, όταν κρατούνται καλά κρυμμένα σε συρτάρια και ντουλάπες ονόματα φοροφυγάδων που πληρώνοντας απλά και μόνο τον νόμιμο φόρο χωρίς πρόστιμα και προσαυξήσεις θα μπορούσαν να είχαν καλύψει ένα μεγάλο ποσοστό των μέτρων που ακατάπαυστα λαμβάνονται και που συνεχώς μας ζητούνται από αυτούς που ξαφνικά μετετράπησαν από φίλοι και εταίροι σε στυγνούς δανειστές-πιστωτές. Η έννοια της μικροοικονομίας έχει εξαφανιστεί μπροστά στη μονεταριστική λογική της μακροοικονομικής ανάλυσης της Τρόικας, όπου οι άνθρωποι δεν είναι παρά απλά νούμερα σε σελίδες με αριθμούς, πράξεις και λογιστικούς υπολογισμούς. Έτσι λοιπόν η κρίση έφερε την εξαθλίωση, η δόση έφερε τα μέτρα , κύριε Σαμαρά εδώ και τώρα ανάπτυξη!
Πώς νοείται όμως η ανάπτυξη; Αναμφίβολα αποτελεί απαίτηση της κοινωνίας προς την πολιτική ηγεσία του τόπου, ώστε επιτέλους να υπάρξει μία αχτίδα αισιοδοξίας για τη χώρα και τους πολίτες της. Αν όμως ως ανάπτυξη θεωρείται η κινεζοποίηση του εργατικού δυναμικού της Ελλάδας που θα δουλεύει για μερικά ψίχουλα Ευρώ       με ελαστικές μορφές εργασίας και δίχως ασφάλιση, με την δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης να επικρέμεται πάνω από το κεφάλι του και κυρίως αν όλα αυτά προϋποθέτουν ως επενδυτές ξένες ή πολυεθνικές εταιρείες και τράπεζες που θα θεωρήσουν ελκυστικό για επενδύσεις και οικονομικό όφελος το πακέτο εξαθλίωσης του Έλληνα εργαζομένου, τότε μπορεί κανείς να σκεφτεί πως εξυφάνθη σχέδιο οικονομικής υποδούλωσης τόσο της χώρας όσο και των πολιτών της και πως τα μέτρα δεν απαιτήθηκαν από τους «εταίρους» για τη διάσωση του Ευρώ ή της Ελληνικής οικονομίας, όπως το ισχυρίστηκαν, αλλά για κάτι άλλο που επιεικώς μπορεί να χαρακτηριστεί ως τουλάχιστον ύποπτο.
 Αν πάλι ως ανάπτυξη θεωρείται η αξιοποίηση των ευκαιριών και όχι η εκποίηση για ένα κομμάτι ψωμί του  εθνικού πλούτου και των εργαζομένων ούτε η παράδοση των ενεργειακών πηγών της χώρας, τότε σε αυτή τη βάση τα μέτρα ανάπτυξης θα μπορούσαν να είναι πραγματικά ανακουφιστικά. Είναι πραγματικά παρήγορο το γεγονός ότι γίνεται λόγος για οριοθέτηση της ΑΟΖ που θα επιτρέψει στην  Ελλάδα να εκμεταλλευτεί πλήρως και προς όλες τις κατευθύνσεις τον ορυκτό θαλάσσιο πλούτο τουλάχιστον σε φυσικό αέριο και πετρέλαιο ή σε ότι άλλο κρύβουν τα ελληνικά πελάγη στους απάτητους βυθούς τους. Χωρίς να είναι λοιπόν κανείς αρνητικός στα σχέδια ανάπτυξης που εξαγγέλλονται πρέπει να σταθεί κριτικά απέναντί τους, ώστε να αποφύγει παγίδες, λάθη και παραλήψεις. Η αναπτυξιακή πολιτική δεν συντελείται πωλώντας έναντι πινακίου φακής τα πρωτοτόκια, αλλά όταν δημιουργείται κλίμα ευημερίας και κοινωνικής πρόνοιας που σε συνδυασμό με την αξιοκρατική αξιολόγηση αποτελεί κίνητρο για κάθε εργαζόμενο να  αναδείξει τον καλύτερο εαυτό του. Βέβαια, μέχρι πρότινος η Ελλάδα μπορούσε να καυχάται ότι είχε ένα σταθερό κοινωνικό πλαίσιο πρόνοιας και σχετικής ευημερίας, της έλλειπαν όμως τα στοιχεία της αξιοκρατίας και της αξιολόγησης, κάτι που έδωσε έδαφος στη διαφθορά να αναπτυχθεί και να καταφάει τον κοινωνικό ιστό. 
Ωστόσο, τι κρατά δέσμια τη χώρα και δεν προχωρά σε πολιτικές ανάπτυξης, τη στιγμή μάλιστα που η κοινωνία βοά πως ήρθε η ώρα να τελειώσουν οι θυσίες και η χώρα να μπει σε αναπτυξιακή τροχιά αφού δεν υπάρχει τίποτε άλλο που να μπορεί να δώσει πλέον η ελληνική οικογένεια από τον προϋπολογισμό της στο κράτος και την τρόικα; Οι δομές του κράτους μεταβάλλονται, η εργασία βρίσκεται μπροστά σε καινούρια δεδομένα, αλλά η πολυπόθητη ανάπτυξη αργεί να κάνει την εμφάνισή της παρά της υποσχέσεις για πλεόνασμα εντός του επόμενου έτους και για  άνοιγμα της αγοράς εργασίας. Κανείς δεν μπορεί να παίζει με τις προσδοκίες ενός ολόκληρου λαού, όταν μάλιστα ο ίδιος τις έχει καλλιεργήσει στο έπακρο. Η ανάπτυξη είναι πλέον επιτακτική ανάγκη και δεν μπορούμε να της γυρνάμε την πλάτη αν θέλουμε  να  προχωρήσουμε και να αφήσουμε πίσω τους εφιάλτες που βιώσαμε και βιώνουμε ακόμα. Τώρα είναι η ώρα για να το αποδείξουμε!            
Επισημάνσεις…
Γραφεί ο Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)
Ταχ. Δ/νση: Λιβαδιά Σιντικής Σερρών, Τ.Κ. 62055

Στοιχεία επικοινωνίας: Τηλ.: 2327110024 & 6976915473 

E-mail: xrhstos_katsaros@yahoo.gr  , xrhstos.katsaros@gmail.com

Ιστότοπος:  Web node http://christos-a-katsaros74.webnode.gr/
Twitter: Christos A. Katsaros @Chris_Sintiki https://twitter.com/Chris_Sintiki
Σελίδα Profile on Face book: Χρήστος ΑΚατσαρός (Chris Sintiki)
You Tube: Το κανάλι του χρήστη christos411970 ♥_♥_''Η ποίηση είναι Αγάπη''_♥_♥_  http://www.youtube.com/user/christos411970?feature=mhee

Σερραϊκόν Θάρρος, Καθημερινή Εφημερίδα του Ν. Σερρών ΈΤΟΣ 42ο ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 12.984 ΤΡΙΤΗ 29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2013




Διαβάστε κι αυτά, είναι σχετικά:
Σχετικοί Δικτυακοί Τόποι: 
 


Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ-Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού(Chris Sintiki) ΣΕΡΡΑΪΚΟΝ ΘΑΡΡΟΣ 29.1.13







Προβάλλετε ή σχολιάστε την ανάρτηση

Σχόλιο που έχει ταυτότητα χρήστη δημοσιεύεται χωρίς λογοκρισία, αρκεί πάντα η κριτική αυτή να είναι κόσμια.


Ζητώ την κατανόηση σας!!!  Από τους ανώνυμους χρήστες, οι οποίοι ως συνήθως αβασάνιστα και χωρίς προσωπικό κόστος γίνονται αμετροεπείς υβριστές.


ΣΑΣ ΑΡΕΣΕ; ΚΑΝΤΕ LIKE... ΚΛΙΚ ΣΤΟ (Mου αρέσει!)  Post to Facebook -> Δημοσίευση στο Facebook & Twitter

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2013

Η ευθύνη να είσαι πολιτικός σε μια εποχή κρίσης: Του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Σερραϊκόν Θάρρος Καθημερινή Εφημερίδα του Ν. Σερρών, Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2013, στην σελίδα 1&10. 
Διαβάστε το άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki) ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Webnode: http://christos-a-katsaros74.webnode.gr/products/η-ευθύνη-να-είσαι-πολιτικός-σε-μια-εποχή-κρίσης-/

Η ευθύνη να είσαι πολιτικός σε μια εποχή κρίσης




Έχουμε μεγάλη ανάγκη από πολιτικές προσωπικότητες που θα πάρουν στα χέρια τις τύχες μιας κουρασμένης κοινωνίας. Μια κοινωνία που ταλαιπωρείται μέσα από λίστες και usb και μέσα από συμψηφισμούς σκανδάλων. Το ζήτημα είναι η επιλογή αξιόλογων ανθρώπων που θα έπρεπε να βρίσκονται μέσα στα κοινοβουλευτικά δρώμενα, η συνολική καταδίκη παρασύρει και άτομα που προσπαθούν να ξεχωρίσουν όπως η Φωτεινή Αραμπατζή, βουλευτής Σερρών.
Η πορεία της τόσο στα περιφερειακά ΜΜΕ, η θητεία της   στο Πρακτορείο Ειδήσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και η ευρύτερη κοινωνική της δράση αποτελούν δείγματα γραφής μιας άλλης λογικής, κάτι που χρειάζεται η πολιτική πραγματικότητα του κόσμου. Η αλήθεια που έχει ανάγκη ο κόσμος είναι μια διαφορετική προσέγγιση των κοινωνικών προβλημάτων σε μια εποχή που όλα είναι φθαρμένα και οι θεσμοί έχουν υποστεί το δημόσιο διασυρμό.
Αν πραγματικά ο κόσμος ήξερε το μέγεθος της απάτης που στήνεται μέσα από την εκλογική διαδικασία, θα πρόσεχε πολύ την επιλογή των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων του. Ανάλογα με το ύφος και το ήθος των πολιτικών που μας εκπροσωπούν έχουμε το αντίστοιχο μέγεθος δημοκρατίας, η σημερινή ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος οφείλεται στην κακοδαιμονία όλων όσων πέρασαν από την πολιτική σκηνή σε εθνικό ή διεθνές επίπεδο.
Η πολιτική και η οικονομική ζωή είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος, γιατί η οικονομική δραστηριότητα και η πολιτική πρακτική συνδέονται άμεσα και δημοσιοποιούνται τα πάντα. Αλλά πέρα από αυτό οι μηχανισμοί προβολής (ΜΜΕ) έχουν το δικό τους μερίδιο στη συγκάλυψη ή την αποκάλυψη των γεγονότων.
Η πολιτική ταυτότητα όλων όσων βρίσκονται σε μια Βουλή έχει οπωσδήποτε τη δική της αξία, αλλά εξίσου σημαντική είναι η ταυτότητα των πολιτικών που απαρτίζουν τις κοινοβουλευτικές ομάδες. Εκείνο που διαπιστώνουν οι πολίτες είναι ένα τεράστιο έλλειμμα αξιών και μια συντεχνιακή αντίληψη των βουλευτών, αφού αν υπήρχε το ανάλογο ηθικό ανάστημα δε θα μπορούσαν να επιβιώσουν στην κοινωνία όλοι όσοι μπλέκονται σε μια σειρά από επιλήψιμα ζητήματα.
Η ευθύνη του πολιτικού βάρους (ή θάρρους) καθορίζει την ποιότητα της δημοκρατίας και η ανεκτικότητα της δημοκρατίας καθορίζει το μέγεθος της ασυδοσίας από όσους ασκούν εξουσία. Η αξία του πολιτικού φαίνεται από την ικανότητά του να διαχειρίζεται με επιτυχία τα δημόσια πράγματα, η αξία του πολιτικού που είναι μέρος της κρίσης, φαίνεται από το μέγεθος της αυτοκριτικής του και τη δύναμη που έχει να αποσυρθεί, χωρίς να προκαλεί το κοινό αίσθημα.
Η  πραγματικότητα έχει πολλές ερμηνείες που εμφανίζονται κατά το δοκούν, αλλά έχουν άλλη αξία. Διαφέρει πολύ το να είναι κάποιος πολιτικός που δημιούργησε την κρίση κι εξευτέλισε τα κοινοβουλευτικά ήθη, από έναν πολιτικό που τόλμησε να βγει στο προσκήνιο σε μια εποχή κρίσης.
Υπάρχουν πολλοί που υπάρχουν στο πολιτικό προσκήνιο, για να ελέγχουν το πολιτικό παρασκήνιο κι έτσι προστατεύουν ένα διάτρητο πολιτικό σύστημα, που στραγγαλίζει την κοινωνία. Αυτοί οι πολιτικοί αφήνουν σκιές και αναζητούν θύματα των δικών τους σφαλμάτων. Τότε αισθάνονται τη δικαιοσύνη ως πολιτική δίωξη, γιατί η δικαιοσύνη εξαντλήθηκε μέσα στην πολιτική ανομία.
Αυτοί φροντίζουν τη διαιώνιση του «πολιτικού ναρκισσισμού», γιατί μόνο εκεί μπορούν να επιβιώσουν. Η απόδοση των ευθυνών μοιάζει με την απαξίωση κάθε πρωτοβουλίας για τους πολίτες και κάθε ριζοσπαστική αντίληψη χαλάει το «πολιτικό τους νιρβάνα». Η αλήθεια μιας τέτοιας λογικής δεν υπάρχει μέσα σε ανθρώπους που νιώθουν την υποχρέωση να υπηρετήσουν το κοινό καλό και έχουν αποφασίσει την αναμέτρηση με το παρελθόν.
Η ανάγκη για πολιτικές πρωτοβουλίες οδηγεί τον κόσμο έξω από τα ηλεκτρονικά τερτίπια και υποχρεώνει τους ηγέτες του κοινοβουλίου να πάρουν θέση απέναντι στο λαό, στην εποχή και την ίδια την κοινωνία. Οι αντιδράσεις της κοινωνίας και το κατάντημα των πολιτών έχουν πολλούς αποδέκτες και ιδιαίτερα τους ηγέτες και εκπροσώπους των τελευταίων 50 χρόνων. 

Επισημάνσεις…
Γραφεί ο Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)
 Ταχ. Δ/νση: Λιβαδιά Σιντικής Σερρών, Τ.Κ. 62055
 Στοιχεία επικοινωνίας: Τηλ.: 2327110024 & 6976915473 
Ιστότοπος:  Webnode: http://cms.christos-a-katsaros74.webnode.gr/ 

Σελίδα Profile on Face book:

Twitter: Christos A. Katsaros
@Chris_Sintiki   https://twitter.com/Chris_Sintiki  
Web Blogger:  Με θάρρος και τόλμη για την αλήθεια  http://political-ethics-for-the-national-int.blogspot.gr/2013/01/blog-post.html


YouTube:
               Το κανάλι του χρήστη christos411970 ♥_♥_''Η ποίηση είναι Αγάπη''_♥_♥_  http://www.youtube.com/user/christos411970?feature=mhee  

..........................................................................................................................................











Προβάλλετε ή σχολιάστε την ανάρτηση

Σχόλιο που έχει ταυτότητα χρήστη δημοσιεύεται χωρίς λογοκρισία, αρκεί πάντα η κριτική αυτή να είναι κόσμια.


Ζητώ την κατανόηση σας!!!  Από τους ανώνυμους χρήστες, οι οποίοι ως συνήθως αβασάνιστα και χωρίς προσωπικό κόστος γίνονται αμετροεπείς υβριστές.