Όταν οι συμμαχίες μετατρέπονται σε ηγεμονίες

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Σερραϊκόν Θάρρος, Καθημερινή Εφημερίδα του Ν. Σερρών, Σάββατο / Κυριακή 23 - 24  Μαρτίου 2013, στην σελίδα 10. Όταν οι συμμαχίες μετατρέπονται σε ηγεμονίες http://political-ethics-for-the-national-int.blogspot.gr/2013/03/blog-post_24.html

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)

ΟΤΑΝ ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΣΕ ΗΓΕΜΟΝΙΕΣ

            Σε μια απίστευτη επίδειξη αυταρχισμού και εκδικητικότητας η Γερμανία απορρίπτει κάθε εναλλακτικό σχέδιο της Κυπριακής Δημοκρατίας για οικονομική διάσωση της τελευταίας. Η κυρία Μέρκελ, που ο διεθνής τύπος τη χαρακτήρισε ως εμμονική και επικίνδυνη, και ο κύριος Σόιμπλε, ως άλλος Μέττερνιχ, που πολύ θα ήθελε να ηγείται αυτός της καγκελαρίας, αλλά δυστυχώς είναι προς το παρόν υποχρεωμένος να αρκεστεί στη θέση του Υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας, χωρίς να υποτιμάμαι το αξίωμά του, που άλλωστε τον καθιστά σχεδόν πανίσχυρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και που προσπαθεί να ξεπεράσει το γεγονός ότι είναι δεύτερος και όχι πρώτος τη τάξει ασκώντας πολιτικές μισαλλοδοξίας και ρεβανσισμού έναντι άλλων κρατών, θα έπρεπε ίσως να γνωρίζουν καλύτερα ιστορία και να θυμούνται ότι κάθε φορά που μία δύναμη φτάνει στο ζενίθ της ακολουθεί κάμψη και παρακμή. Θα έπρεπε επίσης  να γνωρίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε βασιζόμενη στα ιδανικά της ισότητας των εταίρων της και της αλληλεγγύης. Κι αν οι υπόλοιποι τους συγχωρούσαν μέχρι τώρα ότι ήθελαν να έχουν τον πρώτο λόγο εξαιτίας της δυνατής τους οικονομίας, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει δεκτό να μετατρέψουν αυτή την ανοχή σε καθεστώς οικονομικής κατοχής της Ευρώπης, ειδικά με το παρελθόν που έχει η κατά τα άλλα φίλη Γερμανία, περί καθυποτάξεως της Ευρώπης στο άρμα της, είτε με στρατιωτικά μέσα στον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είτε με οικονομικά μέσα , όπως συμβαίνει τώρα.

            Το βροντερό ΟΧΙ των αδελφών Κυπρίων στο σχέδιο της ντροπής, όπως και παλαιότερα στο σχέδιο Ανάν, απέδειξε ότι η  αριθμητική υπεροχή είναι μηδέν όταν μιλάει η ψυχή. Με τη δική τους άρνηση, νιώσαμε κι εμείς περήφανοι που είμαστε Έλληνες, μιας και τον τελευταίο καιρό αισθανόμασταν ότι πρέπει να σκύβουμε το κεφάλι από ντροπή με όσα γινότανε και όσα ψηφιζότανε, όταν ο κάθε υπαλληλίσκος της Τρόικας μας κουνούσε το δάκτυλο υποτιμητικά και επέβαλλε με απειλές  πολιτικές αποφάσεις σε ανεξάρτητο και ελεύθερο κράτος και σε δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις . Ο Έλληνας άλλωστε δεν δείλιασε ποτέ μπροστά σε οποιοδήποτε κίνδυνο και προτίμησε ακόμα και τον θάνατο από την παράδοση προκειμένου να σώσει την αξιοπρέπειά του, εξαιρούνται βέβαια αυτοί που είπαν ΝΑΙ σε όλα. Το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ, αυτά που εξυψώνουν ή καταβαραθρώνουν τον άνθρωπο,  είναι προσωπική υπόθεση της συνείδησης του καθενός και δεν μπορούν να μπαίνουν στα στενά όρια μιας μικροκομματικής λογικής και τακτικισμών περί διασώσεως κυβερνήσεων ή ενός νομίσματος που επέφερε τόσα δεινά σε όσους το αποδέχτηκαν. Απομένει τώρα να δούμε πόση αιδώς έχει απομείνει στους πολιτικούς ή πόσο θράσος τους περισσεύει, ώστε μετά από την γενναία απόφαση της Κυπριακής Βουλής, να πάρουν κραυγαλέα άδικες αποφάσεις ή επιτέλους να αφυπνιστούν.

            Αν επομένως η Γερμανία επιμείνει στην έως τώρα σκληρή στάση της , παρά τους υποκριτικούς της λόγους, και ζητήσει την πλήρη υποταγή του νησιού στους παράλογους όρους του μνημονίου που προσπαθεί να επιβάλει, εξευτελίζοντας –αν το καταφέρει – την κυπριακή κυβέρνηση θέτοντας ως φόβητρο την έξοδο της χώρας από το Ευρώ και την Ε.Ε ή την χρεωκοπία του κυπριακού τραπεζικού  συστήματος και της χώρας γενικότερα, τότε οι απώλειες θα αγγίξουν και την ίδια και δεν θα είναι ανάξιες λόγου, το αντίθετο μάλιστα.

            Σε επίπεδο πολιτικό η Γερμανία θα θεωρηθεί υπεύθυνη και θα απομονωθεί από τη διεθνή κοινότητα αφού με την έξοδο της Κύπρου, οι οικονομικές απώλειες θα είναι τέτοιες που θα οδηγήσουν στην αποσταθεροποίηση ουσιαστικά του Ευρώ και η Ε. Ε θα είναι πλέον αναξιόπιστη τόσο σε επίπεδο οικονομικής σταθερότητας όσο και ως εταίρος και συνομιλητής. Θα επιφέρει επομένως ένα μεγάλο πλήγμα  δηλαδή το ακριβώς αντίθετο από αυτό που ισχυρίζεται ότι προσπαθεί να επιτύχει, τη διάσωση του κοινού Ευρωπαϊκού νομίσματος.

            Όσο για την Κύπρο, κανείς δεν ισχυρίζεται ότι τα πράγματα είναι απλά, οι τράπεζες ακόμα παραμένουν κλειστές προς αποφυγή εκροής κεφαλαίων, όχι όμως χωρίς κόστος για την οικονομία, γεγονός που επιτείνεται και από την αδυναμία επίτευξης συμφωνίας με την Ρωσία, η οποία μετά από δεύτερες σκέψεις εξετάζει το γεγονός τα τραπεζικά κεφάλαια που θα φύγουν από την Κύπρο να εισρεύσουν στις τράπεζες της Ομοσπονδίας. Βέβαια η πόρτα δεν έχει κλείσει εντελώς για τη Μεγαλόνησο που διατηρεί το συγκριτικό πλεονέκτημα για τη Ρωσία να της δώσει έξοδο στη Μεσόγειο με εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ και με αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού από το  Κρεμλίνο. Επιπλέον η κυβέρνηση φαίνεται να έχει συμπαραστάτη την Εκκλησία της Κύπρου που  αφενός μεν έχει τη δύναμη να επηρεάζει πολιτικές καταστάσεις αφετέρου δε έχει δηλώσει ότι είναι έτοιμη να προσφέρει τα περιουσιακά της στοιχεία για να σωθεί η χώρα, ακόμα και σε περίπτωση επιστροφής στην λίρα, περίπτωση στην οποία διάκειται ευμενώς, παρά τις προφανείς αντιξοότητες και δυσκολίες σε μια τέτοια απόφαση. Επίσης η Κίνα φαίνεται να είναι σύμφωνα με τις δηλώσεις του Κύπριου ΥΠ.ΟΙΚ. ο επόμενος σταθμός διαπραγματεύσεων. Ο γράφων εύχεται πραγματικά να εξευρεθεί λύση και να μην πρόκειται για «στημένες» αποτυχίες διαπραγματευτικών προσπαθειών ώστε να εμφανιστεί από το παράθυρο, την Τρίτη ή Τετάρτη που αναμένεται να επαναλειτουργήσουν οι Κυπριακές τράπεζες, το σχέδιο της Τρόικας ως δήθεν μονόδρομος για τη διάσωση του νησιού.

    Επισημάνσεις…

Γραφεί ο Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Ταχ. Δ/νση: Λιβαδιά Σιντικής Σερρών, Τ.Κ. 62055

Στοιχεία επικοινωνίας: Τηλ.: 2327110024 & 6976915473 

E-mail: xrhstos_katsaros@yahoo.gr  , xrhstos.katsaros@gmail.com

Ιστότοπος:  Web node http://christos-a-katsaros74.webnode.gr/

Twitter: Christos A. Katsaros @Chris_Sintiki https://twitter.com/Chris_Sintiki

Σελίδα Profile on Face book: Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Web Blogger: Με θάρρος και τόλμη για την αλήθεια http://political-ethics-for-the-national-int.blogspot.gr

You Tube: Το κανάλι του χρήστη christos411970 ♥_♥_''Η ποίηση είναι Αγάπη''_♥_♥_  http://www.youtube.com/user/christos411970?feature=mhee 

……………………………………………………………………………………..

Σερραϊκόν Θάρρος, Καθημερινή Εφημερίδα του Ν. Σερρών,  ΈΤΟΣ 42ο ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 13.021  ΣΑΒΒΑΤΟ/ ΚΥΡΙΑΚΗ 23 – 24 ΜΑΡΤΙΟΥ 2013 

Μοιραστείτε το άρθρο:

Κύπρος – Ελλάδα: Πολιτικοί βίοι παράλληλοι

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Σερραϊκόν Θάρρος, Καθημερινή Εφημερίδα του Ν. Σερρών, Τετάρτη 20 Μαρτίου 2013, στην σελίδα 10. 

Άρθρο του Χρήστου Α. Κατσαρού (Chris Sintiki)

ΚΥΠΡΟΣ-ΕΛΛΑΔΑ: ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ

Η πρωτοφανής απόφαση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης -βλέπε Τρόικα, άρα Γερμανία- για απομείωση, κοινώς κούρεμα, των καταθέσεων στην Κύπρο αφήνει πολλά ερωτηματικά τόσο για την συνοχή και αλληλεγγύη των κρατών-μελών  στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και για  τον ρόλο διεθνών οικονομικών και γεωπολιτικών συμφερόντων που ίσως και να ξεπερνούν τα στενά όρια της Γηραιάς ηπείρου.

Το μήνυμα είναι διπλό: αφενός μεν  στέλνεται σαφής προειδοποίηση στις χώρες του Ευρωπαϊκού νότου που έχουν υπογράψει το Μνημόνιο-και σε όσες άλλες θα ενταχθούν σε αυτό- ότι αν δεν ακολουθήσουν πιστά τις διαταγές της οικονομικής υπερκυβέρνησης θα πάθουν τα ίδια με την Κύπρο, αφετέρου, με δεδομένο ότι το μεγαλύτερο ποσοστό καταθέσεων στο νησί προέρχεται από Ρώσους επενδυτές, η συγκεκριμένη απόφαση είναι ξεκάθαρο χτύπημα στη Ρωσική οικονομία που τα τελευταία χρόνια είχε αναδειχθεί σε ανερχόμενη δύναμη, αφού με στρατηγικές κινήσεις πήρε ό,τι της ανήκε διώχνοντας επιπλέον από το έδαφός της διεθνείς τοκογλύφους και τραπεζικούς οργανισμούς που την απομυζούσαν. Μήπως λοιπόν όλο αυτό είναι η απάντηση σε αυτή την κίνηση της Ρωσίας τότε;

Βέβαια, η Γερμανία ευελπιστεί στην εισροή αυτών των κεφαλαίων σε δικές της τράπεζες, είτε εντός της επικράτειάς της είτε στις χώρες της Βαλτικής, κυρίως στη Λετονία, σε τράπεζες που ελέγχονται από την Deutschebank για να ισχυροποιήσει ακόμα περισσότερο την οικονομική της  θέση τόσο στο Ευρωπαϊκό όσο και στο παγκόσμιο οικονομικό και πολιτικό γίγνεσθαι αναδεικνύοντας εαυτήν ως μόνη αξιόπιστη λύση αφού έχει καταφέρει να διαρρήξει τις σχέσεις της Ορθόδοξης Ρωσίας με τις ομόδοξες Ελλάδα και Κύπρο, είτε με το πάγωμα των ενεργειακών συμφωνιών στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας είτε με το κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο. Επιπλέον οι πληροφορίες λένε ότι η Γερμανία παίρνει πίσω στα κρατικά της θησαυροφυλάκια το χρυσό που έχει κατατεθειμένο στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα χτυπώντας έτσι την αξιοπιστία του Ευρώ για τη σωτηρία του οποίου υποτίθεται ότι κόπτεται, αλλά και τη συνοχή της Ε.Ε.   Οι κακές γλώσσες μάλιστα λένε πως ουσιαστικά η Γερμανία έδειξε την πόρτα της εξόδου από την Ευρωζώνη και την ευρωπαϊκή ένωση στην Κύπρο  αν  η τελευταία δεν συμμορφωνόταν με τις απαιτήσεις της κυρίας Μέρκελ και του κυρίου Σόϊμπλε.  Βέβαια, η Γερμανία, δια στόματος Σόιμπλε, έσπευσε να το διαψεύσει, ρίχνοντας τα βάρη στην Ε.Κ.Τ., το Δ.Ν.Τ. και την Κυπριακή κυβέρνηση-ποιος μπορεί να πιστέψει όμως ότι  ακόμα και ο χειρότερος κυβερνήτης θα έπαιρνε μια τέτοια καταστροφική για τη χώρα του απόφαση αν δεν είχε δεχτεί αφόρητες πιέσεις;

 Οι προεκλογικές δεσμεύσεις των διαχειριστών πλέον της εξουσίας στα κράτη της Μεσογείου-εξαιρείται η Γαλλία που είτε φανερά με τον κύριο Σαρκοζύ είτε λάθρα με τον κύριο Ολλάντ είναι δεμένη στο άρμα της Γερμανικής πολιτικής- που αναιρούνται και αυτοαναιρούνται κοροϊδεύοντας λαούς και υφαρπάζοντας ψήφους είναι κοινός τόπος, όπως κοινός τόπος είναι και η έλλειψη διαπραγματευτικής ικανότητας, η λήψη σκληρών μέτρων, οι λάθος συνταγές που όμως πρέπει να τηρηθούν, η Τρόικα που απαιτεί και το διαψεύδει ρίχνοντας ευθύνες στις Εθνικές κυβερνήσεις, η διάλυση της παιδείας, της υγείας, της οικονομίας, της εθνικής άμυνας, όλων δηλαδή των στρατηγικών τομέων μιας χώρας μέσα από μία τακτική του διαίρει και βασίλευε,  η αδιαφορία απέναντι στον άνθρωπο που θεωρείται αναλώσιμος και κατ’ επέκταση απέναντι στον ανθρώπινο πόνο και τα κοινωνικά προβλήματα.   Έτσι η εκλογή των οποιωνδήποτε πολιτικών καθίσταται αδιέξοδη για τον πολίτη και την καθημερινότητά του, αλλά και για την χώρα την ίδια όσο η πολιτική δεν απομακρύνεται από λογικές εξαρτήσεων.

Ο Διεθνής τύπος μίλησε για εκδικητική απόφαση. Η εκδίκηση όμως κινείται στα όρια του θυμικού και όχι της λογικής. Η ψυχρή εκτέλεση της Κυπριακής οικονομίας-και κατ’ επέκταση όλων των μνημονιακών οικονομιών- που κατέστη πλέον αναξιόπιστη για τους ξένους επενδυτές είτε ψηφιστεί το μέτρο είτε όχι-ελπίζουμε για το καλό και την γρηγορότερη ανάκαμψη της μαρτυρικής Νήσου να απορριφθεί από την Κυπριακή Βουλή- και το χτύπημα στην οικονομία της Ρωσίας είναι σχέδιο του οποίου οι προδιαγραφές απαιτούσαν μια απόλυτα τετράγωνη λογική, χωρίς βέβαια να μπορεί κανείς να αποκλείσει ως δευτερεύοντα παράγοντα την πικρία για την Γερμανική ήττα κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο Ανατολικό Μέτωπο λόγω της καθυστέρησης των στρατευμάτων του άξονα στην Ελλάδα και του Ρωσικού χειμώνα που μαζί με το τοπίο καμένης  γης και έλλειψης τροφίμων συνετέλεσαν στην αποδυνάμωση της Γερμανίας.

Αυτά είναι τα προφανή. Πίσω από αυτά όμως κρύβεται η καταλήστευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και του ορυκτού πλούτου της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Μη έχοντας πλέον την στήριξη της Ρωσίας τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος θα στραφούν σε Γερμανικές και πολυεθνικές-βλέπε Αμερικάνικες- εταιρείες για την εξόρυξη κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου με μηδαμινές ουσιαστικά απολαβές τόσο για το κράτος όσο και για τους εργαζόμενους. Ακόμα χειρότερα, ίσως να ζητηθεί ή να απαιτηθεί η παραχώρηση του ορυκτού και υποθαλάσσιου πλούτου ως αποτέλεσμα αδυναμίας αποπληρωμής των επονείδιστων και ληστρικών μνημονιακών δανείων. Και βέβαια, η απάντηση στην άρνηση είναι έτοιμη: ο κίνδυνος εξ Ανατολών καραδοκεί και περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να χτυπήσει. Εξάλλου, η γείτονα, φίλα προσκείμενη ιστορικά κατά τον τελευταίο αιώνα στη Γερμανία, αλλά και στην Αμερική, θα ήταν ίσως πιο εύκολα διαχειρίσιμη. Υπό αυτό το πρίσμα, δεν θα ήταν περίεργο να δούμε και κάποιο θερμό επεισόδιο.

Δρα όμως αυτόνομα η Γερμανική πολιτική ή οι κρυφές φιλοδοξίες της κυρίας Μέρκελ και του επιτελείου της για οικονομική κατοχή της Ευρώπης παίζουν ηθελημένα ή άθελα το παιχνίδι άλλων συμφερόντων  που ζητούν  την αποδυνάμωση της Ρωσίας, η οποία μετά την κατάρρευση της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και την πρόσκαιρη οικονομική δυσπραγία είχε αρχίσει πάλι να αποτελεί το αντίπαλον δέος; Η αντιπαράθεση δεν θα μπορούσε σίγουρα να γίνεται πλέον με πολιτικούς όρους, αφού η Ρωσική Άρκτος ακολούθησε επιθετικά καπιταλιστική πολιτική. Μήπως λοιπόν επιλέχτηκε η τακτική του οικονομικού πολέμου προκειμένου η Αμερικανική οικονομία ως άλλος γίγαντας με πήλινα πόδια, αφού το εξωτερικό της χρέος και μάλιστα προς την Κίνα είναι τεράστιο, να αναδειχθεί ως μόνη υπερδύναμη; Έτσι λοιπόν με εφαλτήριο τη Γερμανία, με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Από τη μια αποδυνάμωση και ενδεχομένως διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, άρα και πτώση ως και αφανισμός του Ευρώ, από την άλλη οικονομικό χτύπημα στη Ρωσική οικονομία μέχρι του σημείου να μην μπορεί να αντιδράσει σε οποιοδήποτε σχέδιο πολέμου-βλέπε Ιράν-ή επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ-βλέπε αντιπυραυλική ασπίδα. Έπεται άραγε η σειρά της Κίνας; Και άραγε είναι άσχετα όλα αυτά με την αραβική επανάσταση σε Αίγυπτο, Λιβύη και Συρία ή με την εισβολή στο Ιράκ και το Αφγανιστάν; Υπενθυμίζουμε ότι κι εκεί υπάρχουν μεγάλα αποθέματα υδρογονανθράκων τα οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες ήθελαν να εκμεταλλευτούν, είχαν όμως εμπόδιο τις κυβερνήσεις τις οποίες κατάφεραν να ρίξουν χτυπώντας τες στην αχίλλειο πτέρνα τους, δηλαδή στο έλλειμμα δημοκρατίας  που εμφάνιζαν. Μόνος αντίπαλος πλέον το Ιράν. Αφού λοιπόν εγκατέστησαν φίλα προσκείμενες σε αυτούς κυβερνήσεις στον εξεγερμένο αραβικό κόσμο και αφού κατέλαβαν Ιράκ και Αφγανιστάν πιστεύουν ότι έχουν κυκλώσει από παντού το Ιράν. Έπρεπε όμως πρώτα να αποδυναμωθεί η Ε.Ε και η Ρωσία για να δράσουν ανεξέλεγκτα. Αυτή η προσπάθεια υλοποιείται τώρα με τα χτυπήματα της Ρωσικής οικονομίας σε Ελλάδα και Κύπρο- και ποιος ξέρει τι άλλο έχει συνέχεια σε αυτό τον αγώνα της διελκυστίνδας!

Όλα όσα αναλύθηκαν σε αυτό το άρθρο αποτελούν σκέψεις του γράφοντος με την επιθυμία να διαψευσθεί παντελώς γιατί σε αντίθετη περίπτωση οι συνέπειες όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά στη Διεθνή πολιτική σκηνή θα είναι καταιγιστικές και ενδεχομένως μοιραίες για την ανθρωπότητα, ικανές ακόμα και να οδηγήσουν στον όλεθρο οικονομικές αυτοκρατορίες αφού πρέπει να θεωρείται σχεδόν δεδομένη κάποια στιγμή η απάντηση από το αντίπαλο στρατόπεδο, ενώ  από την άλλη πλευρά η υφαρπαγή χρηματοοικονομικών πόρων και η εξαθλίωση κρατών και πολιτών οδηγεί σε βίαιες συγκρούσεις, είτε εμφύλιες, είτε διμερείς είτε διεθνείς. Σε αυτή την γεωπολιτική σκακιέρα όμως  που διαμορφώνεται τώρα κανείς δεν ξέρει ποιο είναι το αποτέλεσμα και ποιος πραγματικά κουνάει τα πιόνια. Το μόνο σίγουρο είναι ότι επιδιώκονται ανακατατάξεις τις οποίες κανείς δεν μπορεί να φανταστεί. Εμείς  απλά να ευχηθούμε στη Μεγαλόνησο καλή δύναμη και να επιλέξει συνετά και όχι υπό το φοβικό καθεστώς του ψευτομονόδρομου του μνημονίου.

Επισημάνσεις…

Γραφεί ο Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Ταχ. Δ/νση: Λιβαδιά Σιντικής Σερρών, Τ.Κ. 62055

Στοιχεία επικοινωνίας: Τηλ.: 2327110024 & 6976915473 

E-mail: xrhstos_katsaros@yahoo.gr  , xrhstos.katsaros@gmail.com

Ιστότοπος:  Web node http://christos-a-katsaros74.webnode.gr/

Twitter: Christos A. Katsaros @Chris_Sintiki https://twitter.com/Chris_Sintiki

Σελίδα Profile on Face book: Χρήστος Α. Κατσαρός (Chris Sintiki)

Web Blogger: Με θάρρος και τόλμη για την αλήθεια http://political-ethics-for-the-national-int.blogspot.gr

You Tube: Το κανάλι του χρήστη christos411970 ♥_♥_''Η ποίηση είναι Αγάπη''_♥_♥_  http://www.youtube.com/user/christos411970?feature=mhee 

Σερραϊκόν Θάρρος, Καθημερινή Εφημερίδα του Ν. Σερρών,  ΈΤΟΣ 42^ο ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 13.018  ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΜΑΡΤΙΟΥ 2013 

Υ.Γ.: Τη στιγμή που έμπαιναν οι τελευταίες γραμμές σε αυτό το άρθρο δεν είχε ψηφιστεί ακόμα το περήφανο ΟΧΙ της Κυπριακής Βουλής στο σχέδιο που εξυφάνθη εναντίον της Νήσου. Ας ευχηθούμε η γενναία στάση των αδελφών Κυπρίων και η καταψήφιση του επαίσχυντου νομοσχεδίου που ήθελε να επιβάλει η εμμονική κυρία Μέρκελ  να γίνει παράδειγμα και στην Ελλάδα για ό,τι σκοτεινό απεργάζονται οι φίλοι – ο Θεός να τους κάνει – εταίροι και πιστωτές μας.

Μοιραστείτε το άρθρο: